ανθρώπινες σχέσεις

ΠΡΙΓΚΗΠΕΣ

έρωτας,φιλία,αγάπη...όλα ζουν εδώ

ΠΡΙΓΚΗΠΕΣ

Δημοσίευσηαπό kathy » Τρί Ιουν 07, 2005 3:55 pm

Μιλούσα σήμερα με μια φρεσκοχωρισμένη φίλη μου για σχέσεις. Και η συζήτηση οδηγήθηκε στην αρχή όλων, στα παραμύθια.
Με έκπληξη διαπιστώσαμε ότι η κάθε ηρωίδα στα παραμύθια έχει ένα ξεχωριστό προσωπικό δράμα, άλλοτε κακιά μητριά, άλλοτε κακές αδερφές, άλλοτε κοιμάται έναν αιώνα...έχει και διαφορετική ζωή κάθε φορά, άλλοτε καθαρίζει στάχτες, άλλοτε κάνει παρέα με νάνους κτλ.

Ο πρίγκηπας, όμως, είναι πάντα ίδιος.
Με το άσπρο αλογάκι του (λέτε γι'αυτό κάποιες γυναίκες να κοιτάζουν τι αυτοκίνητο έχει ο γκόμενος?) εμφανίζεται πάντα on time και σώζει την κατάσταση πάντα με ένα φιλί. Δεν έχει προσωπικότητα, ενδιαφέροντα, κοινωνική ζωή, προβλήματα, έχει μόνο ένα άσπρο άλογο κι ένα φιλί.

Και έρχομαι και αναρωτιέμαι... Μήπως φταίει που η κοριτσίστικη αθωότητα μας βομβαρδίστηκε με τέτοια ροζ παραμυθάκια και τώρα δεν μπορούμε να κάνουμε βήμα μόνες μας; (δε μιλάω για όλες τις γυναίκες, όσες τέλος πάντων σκέφτονται έτσι). Ή που δεν μπορούμε να δεχτούμε πως τέλειος άντρας δεν υπάρχεi και που καμιά φορά αρνούμαστε να δούμε πως κι ο άλλος μπορεί να έχει αδυναμίες, ανασφάλειες, ανάγκες και επιθυμίες πέρα από το να μας σώζει?

Μήπως θα έπρεπε να μας έχουν πληροφορήσει πως ίσως και να ήταν μαλακία της Χιονάτης, που έφαγε το μήλο (δε βάζουμε στο στόμα μας ό,τι κι ό,τι) ή της Σταχτομπούτας, που δεν έστελνε τις αδερφές της στο διάολο να πάει να βρει καμιά δουλειά της προκοπής?
Γιατί αλήθεια, όταν ο πρίγκηπας πάει να σώσει μια άλλη κοιμισμένη, τι θα κάνει η ωραία κοιμωμένη, που τόσα γίνονταν γύρω της, αυτή μόνο με το φιλί ξύπνησε??

Εγώ έχω να το λέω...Όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με τις ταινίες της Βουγιουκλάκη και της Μεγκ Ράιαν μας κατέστρεψαν...
Και άντε να περιμένεις σ'όλη σου τη ζωή το ρομαντικό φινάλε, που μάλλον δε θα ρθει ποτέ...κρίμα δεν είναι???
kathy
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 478
Εγγραφή: Παρ Μάιος 06, 2005 12:34 am

Δημοσίευσηαπό kathy » Κυρ Ιουν 12, 2005 11:07 pm

Οι χωρισμένες φίλες μου Πριγκήπισσες-Σταχτομπούτες-Χιονάτες ακόμα δεν απομυθοποίησαν τον Πρίγκηπα τους, που έφυγε. Ανέβηκαν στο πιο ψηλό και σκοτεινό δωμάτιο του πύργου και κλείστηκαν μέσα. Κοιτάζουν το πορτραίτο του και μακραίνουν τα μαλλιά τους μπας κι εκείνος περάσει από κάτω κάποια στιγμή και ανέβει πάλι. Μέσα απ'το παράθυρο του μικρού δωματίου απλώνεται η πόλη, τα φώτα της λάμπουν όμορφα, όμως όλα είναι τόσο μακριά. Εκείνες κοιτάζουν τη φωτιά του χαμένου τους παραμυθιού, που τρεμοσβήνει.

"Τον αγαπώ, λένε. Ίσως κάποτε ξαναείμαστε μαζί"


Απ'την άλλη σκέφτομαι έναν άλλο Πρίγκηπα, τις ιστορίες του οποίου μου έχουν αφηγηθεί. Είναι ωραίος, πλούσιος και μένει στην άλλη άκρη της πόλης. Κάποτε αγάπησε μια όμορφη πριγκήπισσα, αλλά εκείνη του ράγισε την καρδιά. Μετά από πολύ καιρό κατάφερε να ξαναγαπήσει μια άλλη κοπέλα. Αποδείχτηκε, όμως, πως εκείνη ήταν μάγισσα.
Από τότε γυρίζει τα βράδια στην πόλη. Συναντά νεράιδες, γοργόνες, μάγισσες και πριγκήπισσες, κοιμάται μαζί τους κι ύστερα φεύγει αθόρυβα το πρωί.
Η καρδιά του είναι κατακερματισμένη σε εκατοντάδες μικρά, ασήμαντα παραμύθια, τόσο ασήμαντα, που δεν έχουν αρχή και τέλος, δεν έχουν ούτε καν ήρωες.

"Δε θέλω να ξαναπληγωθώ" λέει.


Πόσο δύσκολα φαίνονται όλα μερικές φορές...

ένα Εγώ
ένα Εσύ
και το αιώνιο Παραμύθι
και το ρολόι κάποτε θα χτυπήσει 12
τα μάγια θα λυθούν

Να προσπαθήσουμε με νύχια και με δόντια να κρατήσουμε ζωντανό το παραμύθι, ακόμα κι αν αυτό τελείωσε?
Χωρίς αυτό είμαστε άδειοι.
Να προσπαθήσουμε να ξεριζώσουμε με όλη μας τη δύναμη το παραμύθι απ'την καρδιά μας?
Όσο υπάρχει μας σκοτώνει.

Πού είναι τα όρια, λοιπόν?
Χωρίς αυτά είμαστε εντελώς χαμένοι.
kathy
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 478
Εγγραφή: Παρ Μάιος 06, 2005 12:34 am

Δημοσίευσηαπό kathy » Δευτ Ιουν 20, 2005 8:44 pm

(Φανταστική συνένωση της μίας εκ των χωρισμένων φίλων μου με το μοναχικό πρίγκηπα στην άκρη της πόλης, τα ίχνη του οποίου έχω χάσει τελευταία)

Η πριγκήπισσα κουράστηκε τόσο καιρό κλεισμένη στο ψηλό δωμάτιο του πύργου. Τα μαλλιά της είχαν μακρύνει τόσο που σέρνονταν στις λάσπες του δρόμου. Το δωμάτιο ήταν πλημμυρισμένο από δάκρυα, τα έπιπλα επέπλεαν και το πορτραίτο του πρίγκηπα της είχε πια ξεθωριάσει.
Αποφάσισε, λοιπον, πως έπρεπε να αλλάξει ζωή. Έκοψε τα μαλλιά της και άλλαξε φόρεμα. Κατέβηκε στο δρόμο και άρχισε να περπατάει γεμάτη ελπίδα.

Λίγες μέρες μετά, συνάντησε τον πλούσιο μοναχικό πρίγκηπα με τα κομματιασμένα παραμύθια σε μια παραλία.
Ερωτεύτηκαν αμέσως ο ένας τον άλλον.
Και η πριγκήπισσα μετακόμισε στο μεγάλο πύργο του στην άκρη της πόλης.

Πέρασαν έναν υπέροχο μήνα γεμάτο έρωτα και πάθος.
Ένα μήνα γεμάτο ευτυχία.
Μέχρι που άρχισαν τα προβλήματα.

Ο πρίγκηπας είχε συνηθίσει να μένει μόνος. Δεν τού άρεσε να τον φροντίζουν. Δεν του άρεσε που η πριγκήπισσα του έφερνε κάθε μέρα πρωινό στο κρεβάτι, γιατί ποτέ στη ζωή του δεν έτρωγε το πρωί.
Και μισούσε τη γκρίνια της. Καθώς περνούσε ο καιρός νοσταλγούσε όλο και περισσότερο τις πριγκήπισσες, τις νεράιδες και τις μαγισσούλες της μιας νύχτας.
Η πριγκήπισσα απ'την άλλη νοσταλγούσε τον παλιό της πύργο. Και δεν μπορούσε να μην κάνει συγκρίσεις. Ο παλιός πρίγκηπας ήταν καλύτερος σε κάποια πράγματα και της έλειπε.

Μια μέρα είχαν έναν έντονο καυγά.
Ο πρίγκηπας ήθελε να μείνει μόνος και κατέβηκε στο υπογειο του πύργου. Δεν είχε ξανακατεβεί ποτέ του εκεί κάτω. Ήταν σκοτεινά και μύριζε περίεργα.
Μπήκε σ'ένα απ'τα πολλά δωμάτια. Προχώρησε δειλά και βρέθηκε μπροστά σ'ένα μεγάλο καθρέφτη.
Και τότε με έκπληξη είδε τον εαυτό του.
Όπως δεν τον είχε ξαναδεί ποτέ.
Είδε ένα μικρό παιδί ζαρωμένο σε μια γωνιά.
Γύρω απ'την καρδιά του υπήρχε πάγος.
Τρόμαξε.
Πήρε ένα σφυρί, που βρισκόταν δίπλα στον καθρέφτη κι άρχισε να σπάει τον πάγο.
Κι όταν τελείωσε άρχισε να περιεργάζεται το καινούριο του είδωλο.

Η πριγκήπισσα, εντωμεταξύ, πάνω είχε αρχίσει να ανησυχεί. Δεν της άρεσε να μένει μόνη της όταν νύχτωνε, φοβόταν τις νυχτερίδες και τους μάγους.
ʼρχισε να ψάχνει τον πρίγκηπα και βρέθηκε κι εκείνη στο υπόγειο.
'Ετρεμε απ'το φόβο και φώναζε τ' όνομα του. Μέχρι που την προσοχή της τράβηξε ένα δωμάτιο και μπήκε σαν υπνωτισμένη.
Και βρέθηκε σ'ένα μεγάλο καθρέφτη.
Και είδε τον εαυτό της, όπως δεν τον είχε ξαναδει.
Κάτω απ'το όμορφο φόρεμα της είδε ρωγμές, παράπονα και ρυτίδες.
Απ'την καρδιά της έσταζε αίμα και ξεχώριζε κάτι σαν μέταλλο.
Το τράβηξε με δύναμη.
Ένα σκουριασμένο μαχαίρι με τα αρχικά του πρώτου της πρίγκηπα.
Το πέταξε μακριά και η καρδιά της σταμάτησε να αιμορραγεί.
Κι έμεινε να κοιτάζει το νέο της είδωλο.

Η ώρα πέρναγε και το ρολόι θα χτύπαγε μεσάνυχτα.
Και κανείς απ'τους δύο δεν ξέρει πως αν τα μεσάνυχτα τους βρουν μπροστά απ'τον καθρέφτη τους, οι πόρτες θα κλειδώσουν για πάντα κι εκείνοι θα μείνουν φυλακισμένοι με τον εαυτό τους.

Πιθανή ροή της ιστορίας :
1) Και οι δυό μένουν κλειδωμένοι για πάντα στα δωμάτια, καταδικασμένοι να κοιτάζουν το είδωλο τους.

2)Ο ένας μένει, ο άλλος προλαβαίνει και φεύγει πριν είναι αργά. Τον ψάχνει για λίγο κι έπειτα φεύγει μόνος απ'τον πύργο αναζητώντας καινούριο πεπρωμένο.

3)Φεύγουν κι οι δύο απ'τα δωμάτια και προσπαθούν για ένα κοινό πεπρωμένο. Δεν τα βρίσκουν, όμως, και τελικά παίρνει ο καθένας το δρόμο του.

4) Φεύγουν κι οι δύο απ΄τα δωμάτια, στο διάδρομο ξαναερωτεύονται και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.
kathy
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 478
Εγγραφή: Παρ Μάιος 06, 2005 12:34 am

...

Δημοσίευσηαπό VULGARRRRRDOG » Τρί Ιουν 21, 2005 3:57 pm

(πολύ ωραίο το θέμα)


ο σημερινός πρίγκηπας δεν είναι ηλίθιος να τυρρανάει τον πριγκηπικό το πισινό σε άβολες ράχες αλόγων.

ο ρόλος του Χιονάτου ή του Σταχτοπούτου και πρωταγωνιστικός είναι και παρέχει το άλλοθι του "προσωπικού δράματος" όταν γίνει κάποια στραβή (αποτυχημένη απόπειρα ληστείας, ξέπλυμα μαύρου χρήματος, λαθρεμπόριο κλπ).

...για όλα θα φταίει το "προσωπικό δράμα".
Σουγλάκο ζεις, για πάντα παλαιστής.
Άβαταρ μέλους
VULGARRRRRDOG
super member
 
Δημοσιεύσεις: 194
Εγγραφή: Κυρ Ιαν 19, 2003 10:03 pm
Τοποθεσία: σύντομα ριφιφί και στην τράπεζα της γειτονιάς σου

Δημοσίευσηαπό aeras » Τετ Ιουν 22, 2005 2:26 pm

to 2

oxi to 3

oxi to 2

nai to 2
aeras
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 608
Εγγραφή: Τρί Ιαν 14, 2003 1:59 am

Δημοσίευσηαπό χαμίνι » Πέμ Ιουν 23, 2005 11:58 am

Παρ' όλα αυτά, θα έλεγα πως είναι άδικο εκ μέρους μας να μην αναγνωρίσουμε πως μέσα απ' τον κοπρόλακο κατάφεραν να αναδυθούν και μερικοί αληθινοί "πρίγκηπες"... που πέρασαν απ’ τα εισαγωγικά, αυτό-απομυθοποιήθηκαν και κράτησαν όλες τις ιδιότητες του πρίγκηπα, ακόμη κι αυτή την ίδια σαπουνόφουσκα, όχι πια πάνω απ΄το κρανίο τους, αλλά στο εσωτερικό του. Κι αυτοί, θα μου επιτρέπατε να πω, είναι «ήρωες», αξιοθαύμαστοι… Γιατί αν και τέτοιοι (πρίγκηπες δηλαδή) διάγουν το βίο τους χωρίς πριγκηπάτο, χωρίς την ελπίδα κάποτε να κληρονομήσουν το βασίλειο του πατέρα τους, χωρίς άσπρο άλογο και κυρίως με μια καθαρή προσδοκία να βρουν κάποτε μια σταχτοπούτα.

Πριν λοιπόν ξινίσουμε τα μούτρα μας στην ιδέα να φιλήσουμε ένα βάτραχο, ας δώσουμε μια ευκαιρία… Νομίζω πως αυτό είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα μόνο μιας αληθινής πριγκήπισσας.


































Αν πάντως ξεβάψει με το σάλιο έχετε ένα αδειάσειστο πειστήριο για την αυθεντικότητά του.......
Καλό ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
χαμίνι
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 665
Εγγραφή: Τρί Μάιος 10, 2005 12:46 pm

Δημοσίευσηαπό skiaxtro » Πέμ Ιουν 23, 2005 10:58 pm

Ο χρόνος,χαμίνι,φέρνει τις αποδείξεις
και ας είναι κάποιος τυφλός στις ενδείξεις.





Ισως να μου λείπει και το πριγκιπικό αίμα
"Ο ρομαντισμός δεν βρίσκεται ούτε στην επιλογή του θέματος ούτε στην ακριβή αλήθεια, αλλά περισσότερο σε έναν τρόπο να αισθάνεσαι τον κόσμο"

C.B
Άβαταρ μέλους
skiaxtro
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1739
Εγγραφή: Τετ Ιαν 15, 2003 3:19 am
Τοποθεσία: χαραμάδες

Δημοσίευσηαπό dianathenes » Πέμ Ιουν 23, 2005 11:45 pm

"Ζητείται Πρίγκιψ μονιμάς".
Άβαταρ μέλους
dianathenes
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1193
Εγγραφή: Τρί Απρ 08, 2003 10:08 pm

Δημοσίευσηαπό skiaxtro » Πέμ Ιουν 23, 2005 11:48 pm

Οι Πικρές αγγελίες είναι αλλού Διανάθηνα
"Ο ρομαντισμός δεν βρίσκεται ούτε στην επιλογή του θέματος ούτε στην ακριβή αλήθεια, αλλά περισσότερο σε έναν τρόπο να αισθάνεσαι τον κόσμο"

C.B
Άβαταρ μέλους
skiaxtro
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1739
Εγγραφή: Τετ Ιαν 15, 2003 3:19 am
Τοποθεσία: χαραμάδες

Δημοσίευσηαπό χαμίνι » Παρ Ιουν 24, 2005 11:23 am

skiaxtro έγραψε:Ο χρόνος,χαμίνι,φέρνει τις αποδείξεις
και ας είναι κάποιος τυφλός στις ενδείξεις.





Ισως να μου λείπει και το πριγκιπικό αίμα



Ναι, σκιάχτρο, ο χρόνος φέρνει τις αποδείξεις, αλλά μετά δεν υπάρχει άλλος χρόνος για να ξαναρχίσεις... Και δεν πιστεύω πως είναι κανείς τυφλός στις ενδείξεις, απλά μερικές φορές προσπαθούμε, άδικα και ματαιόδοξα ίσως, να μετατρέψουμε τον βάτραχο σε πρίγκηπα. Κι ύστερα φταίει ο άμοιρος ο βάτραχος!
Καλό ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
χαμίνι
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 665
Εγγραφή: Τρί Μάιος 10, 2005 12:46 pm

Επόμενο

Επιστροφή στο ανθρώπινες σχέσεις

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron