ανθρώπινες σχέσεις

Όταν τίποτα δεν αλλάζει

έρωτας,φιλία,αγάπη...όλα ζουν εδώ

Όταν τίποτα δεν αλλάζει

Δημοσίευσηαπό onMYnerves » Σάβ Οκτ 29, 2005 9:51 pm

Συγνώμη, φίλε, που ήθελα τις κοινωνικές και υποτιθέμενα φυσιολογικές παρέες, τους χαζοχαρούμενους, αυτούς που νοιάζονται μόνο να περνάνε καλά και τίποτ' άλλο.
Συγγνώμη, φίλε, που ήθελα να είμαι σαν όλους τους άλλους -κι ας νόμιζα πως ήμουν αλλιώς- για να με εκτιμούν και να με υπολήπτονται.
Συγγνώμη, φίλε, που ήμουν τόσο ηλίθια και δεν καταλάβαινα τίποτα πέρα απ' αυτά που ήθελα να καταλάβω κι απ' αυτά που φαίνονταν ξεκάθαρα, όσο κι αν άξιζε να ξέρω και τα υπόλοιπα.
Συγγνώμη που είχα τόσο λάθος εκτίμηση για τους άλλους.
Συγγνώμη που δεν ήθελα να κουράζω το μυαλό μου με πιο σύνθετες αναζητήσεις.
Συγνώμη που ζούσα στον κόσμο μου.
Συγγνώμη που δε σου συμπεριφέρθηκα ούτ' εγώ ούτε κανείς όπως σου άξιζε.
Συγγνώμη που σε θεώρησα κάτι που δεν ήσουν.
Το ξέρω πως τώρα πλέον με τίποτα δε σώζεται η κατάσταση και πως κάθομαι και υποφέρω τις συνέπειες της απερισκεψίας μου, αλλά όσο αγώνα και να καταβάλλεις τώρα πλέον δεν μπορεί να γίνει τίποτα τόσο γρήγορα όσο θα γινόταν παλιά.
Δε θέλω να σ' ευχαριστήσω για όσα μου έδωσες, γιατί δεν μπορώ άμεσα να σου τα ανταποδώσω και δεν αρκεί ένα σκέτο "ευχαριστώ" για να τα καλύψει.
Ελπίζω να μην είπα τίποτα υπερβολικό.
Ό,τι κι αν έχει συμβεί στο μεταξύ και το μάθω θα το αντιμετωπίσω πολύ ψύχραιμα γιατί δε φταίω 'γω για το πώς τα φέρνει η ζωή και δε θέλω να είμαι εγωίστρια.
Στο φίλο μου από μακριά που μένει μακριά με το τεράστιο χαμόγελο,
αυτή που δε θέλει να γράψει τ' όνομα της

0408
0408
onMYnerves
onMYnerves
new member
 
Δημοσιεύσεις: 15
Εγγραφή: Σάβ Οκτ 29, 2005 8:22 pm

Δημοσίευσηαπό χαμίνι » Παρ Μάιος 19, 2006 9:49 am

Αυτοί λοιπόν είναι οι φυσιολογικοί άνθρωποι! Εσύ σενιόρ, συμφωνείς; Φιλ;

Όταν ήμουν κοριτσάκι, έφηβη, νεαρή, περνούσα σχεδόν απαρατήρητη... Οι παρέες μου κι ο εαυτός μου ήταν ξενέρωτες για τα παρεάκια που περνούσαν καλά. Κι όμως, πέρασα ξέφρενα νεανικά χρόνια για τα δεδομένα της εποχής. Πάλι καλά, που οι γονείς μου δεν με σάπισαν στο ξύλο. Ευτυχώς ποτέ δεν τα έμαθαν όλα!

Τότε αναρωτιόμουν αν ήμουν "φυσιολογικός" άνθρωπος και από τότε πήρα μόνη μου την απόφαση, πως όχι! Κι ούτε ήθελα να είμαι! Είμαι διαφορετική, όχι βάρβαρη Φιλ, διαφορετική! Και μ' αρέσει να είμαι έτσι. Δεν υποχρέωσα τον εαυτό μου να μ' αρέσει, απλά μ' αρέσει. Μ' αρέσει η διαφορετικότητα μέχρι αναρχίας.

Γι' αυτό και μένω στο υπόστεγο, ακόμη κι αν αυτό δεν είναι στη μόδα. Αλλά απαγορεύσεις και εκβιασμούς και ψυχολογική πίεση δεν τα αντέχω. Αν κάποιος θέλει να φύγει, να γυρίσει, να μείνει αμέτοχος ή να σκίζει τα ρούχα του εδώ μέσα καθημερινά, ποιο είναι το πρόβλημα;

Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει κάποιος να του μιλήσουμε για τον εαυτό μας; Η παρέα; Η εξάρτηση; Ο χώρος; Τι;

Σενιόρ, δώσε!!!
Καλό ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
χαμίνι
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 665
Εγγραφή: Τρί Μάιος 10, 2005 12:46 pm

Δημοσίευσηαπό VULGARRRRRDOG » Τρί Ιουν 13, 2006 12:58 pm

θα πάρω το χώρο με πλήρη εξάρτυση.

Μπορείς να κρατήσεις τις παρέες με πλήρη εξάρτηση.
Σουγλάκο ζεις, για πάντα παλαιστής.
Άβαταρ μέλους
VULGARRRRRDOG
super member
 
Δημοσιεύσεις: 194
Εγγραφή: Κυρ Ιαν 19, 2003 10:03 pm
Τοποθεσία: σύντομα ριφιφί και στην τράπεζα της γειτονιάς σου


Επιστροφή στο ανθρώπινες σχέσεις

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

cron