ανθρώπινες σχέσεις

φιλία?

έρωτας,φιλία,αγάπη...όλα ζουν εδώ

Δημοσίευσηαπό epsilon » Παρ Μαρ 03, 2006 2:54 pm

πάντως υπάρχουν στιγμές αλήθειας!!!!

:idea:
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό skiaxtro » Παρ Μαρ 03, 2006 5:08 pm

πάντα υπάρχουν τραγικές στιγμές Ε..


(ορισμένες φορές εκπλήσσομαι με το πως συνδέονται , φαινομενικά ασύνδετα, θρεντς


Σαπφώ έγραψε:Για μένα "η ποίηση δεν είναι ο τρόπος να μιλήσουμε, αλλά ο καλύτερος τοίχος να κρύψουμε το πρόσωπό μας"..

Μ.Αναγνωστάκης
)
"Ο ρομαντισμός δεν βρίσκεται ούτε στην επιλογή του θέματος ούτε στην ακριβή αλήθεια, αλλά περισσότερο σε έναν τρόπο να αισθάνεσαι τον κόσμο"

C.B
Άβαταρ μέλους
skiaxtro
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1739
Εγγραφή: Τετ Ιαν 15, 2003 3:19 am
Τοποθεσία: χαραμάδες

Δημοσίευσηαπό Σαπφώ » Πέμ Μαρ 09, 2006 1:26 pm

Κρατάω το πρώτο που είπες..

Πάντα υπάρχουν τραγικές στιγμές...
Ξέρω, μα επιλέγω ξανά το όνειρο. Κ.Μ.
Άβαταρ μέλους
Σαπφώ
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 38
Εγγραφή: Τετ Μαρ 01, 2006 10:43 pm

Δημοσίευσηαπό female_spider » Παρ Μαρ 10, 2006 11:56 am

καλημέρα φίλοι μου,

συμφωνώ με όλους σας σχεδόν σε ορισμένα σημία.

συμφωνώ με το σχόλιο της αγαπητής και σεβαστής έψιλον

πάντως υπάρχουν στιγμές αλήθειας!!!!

συμφωνώ με το ίδιο ακριβώς πράγμα που ο LAMPAS συμφώνησε με τον/την atomant(συγνώμη εάν το γράφω λάθος), όμως στο μόνο πράγμα που θεώρησα τον φίλο άδικο είναι στο ότι καταδικάζει τις γενιές μετά το 80 ως ρηχές.

Δεν έχει να κάνει η καινούργια γενιά τίποτα αλλά η παλιά που μεγαλώνει την καινούργια. Η παλιά γενιά επιλέγει τα αρχικά ερεθίσματα των νέων γενιών. Όταν ο Χ ή Ψ γονιός αφήνει το παιδί έρμαιο της τηλεόρασης, του playstation, των diesel, των καλλιστίων κτλ κτλ. τότε το παιδί δεν έχει παρά να γίνει κάτι διαφορετικό από αυτό που θα γινόταν εάν διάβαζε ένα βιβλίο αντί να βλέπει dreamshow.

Τα παιδιά θα εκτιμούσαν πολύ περισσότερο το μάθημα της Λογοτεχνίας στο σχολείο από ότι το διάλειμμα.

έχω να πω σε όλους όσους ένιωσαν προδομένοι πληγωμένοι ότι συμβαίνει σε όλους, ένα πράγμα που τώρα τελευταία κατάλαβα είναι αυτό που μου έλεγε ο πατέρας μου από μικρή όποτε αντιμετώπιζα παρόμοιες καταστάσεις "οι φίλοι έρχονται και παρέρχονται" .... και συνέχιζε "καθετι στην ζωή διαγράφει και έναν κύκλο έτσι και οι φίλοι στην δική μας ζωή"

θα συμφωνήσω με τον άνθρωπο που ανέφερε ότι δικό μας είναι το λάθος όταν κάτι πάει στραβά, ας ξεχάσουμε αύτη μας την τάση που για τα πάντα φταίνε οι άλλοι και ποτέ εμείς.

θα συμφωνήσω με τον άνθρωπο που ανέφερε ότι η απόσταση δείχνει την πραγματική φιλία, σε πληροφορώ ότι το έμαθα με τον απότομο τρόπο τα τελευταία 3 χρόνια που έφυγα εξωτερικό.

Έμαθα όμως και κάτι άλλο, δεν λέω καλή η φοιτιτική ζωή, όμορφο να ζεις να σπουδάζεις και να εργάζεσαι σε μια ξένη κοινωνία. Αλλά οι συναναστροφές μου, με εξέπληξαν πάρα πολύ. Υποκρισία, ψευτιά, εγωκεντρισμός, και αυτές οι παροπίδες εναντιόν του ξένου πολιτισμού είναι απίστευτα πράγματα και ομολογώ πως πείτε το από ανοησία ή όπως θέλετε ποτέ μου δεν τα περίμενα τα πράγματα έτσι. Θα σκεφτείται τώρα ότι και πίσω στην πατρίδα συμβαίνουν αυτά, ναι δίκιο έχετε, αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό. Θα νομίσετε ότι μ'αρέσει αυτή η χώρα περισσότερο, όχι δεν ισχύει αυτό, αντίθετα μετά από το εδώ που βρήσκομαι εκτίμησα κάποια πράγματα πίσω στην πατρίδα μου περισσότερο. ʼλλα είδα μία πτυχή των ελλήνων συμφοιτητών και συνανθρώπων μου τραγική.

κάποιος ανέφερε ότι η ειλικρίνια είναι το κύριο συστατικό της φιλίας. Κάποιος άλλος την αγάπη, κάποιος άλλος να είμαστε ο εαυτός μας. Και πολλά άλλα πράγματα που τα βρήσκω εγώ προσωπικά σωστά και τα σέβομαι. Αλλά όλα αυτά μαζί είναι το συστατικό της όμορφης φιλίας?

Κάποιος είπε ότι οι φίλοι μας είναι ο καθρεύτης του "εγώ" μας, έχει δίκιο, μα είναι τρελλό διάβασα όλες μα όλες τις απόψεις εδώ μέσα έχω περάσει πράγματα που άλλα παιδιά έγραψαν. Και ακόμα όμως δεν μπορώ να το προσδιορίσω αυτό το είδος σχέσεις γιατί τα τελευταία τρία χρόνια από τα άπειρα πράγματα που έχω δει και έχω αντιμετωπίσει μόνο ένα άτομο τουλάχιστον μέχρι τώρα έχει αποδειχτεί ότι είναι αυτό που λέμε φιλος/η αυτό που πιστέυω εγώ ότι είναι φίλος ή φίλη.

χεχ ο/η ατομαντ ίσως να έχει φρικάρει τώρα με τον παραλογισμό μου. Πάντως εάν διαβάσεις την θεωρία του Piaget θα καταλάβεις γιατί σου είπα πως οι παλίοτερες γενιές που μεγαλώνουν τις καινούργιες έχουν ένα μέρος ευθύνης για κάποια στραβά στις καινούργιες γενιές.

και θα τελειώσω με αυτό που κάποτε μας είπε η Καθηγήτρια στο μάθημα της ψυχολογίας... λέξεις όπως "αγάπη", "έρωτας", "φιλία", "ειλικρίνια" κτλ κτλ είναι "concepts" και μερικές φορές ο ανθρώπινος νους μπαίνει λανθασμένα στην διαδικασία του να πιστεύει ότι αυτά τα concepts (που ουσιαστικά είναι προσωπικά concepts) είναι τα ίδια, είναι κάτι σαν κανόνας για όλους τους ανθρώπους. Τι εννοώ? Όταν εμείς λέμε αγάπάω ο καθένας έχει κάτι στο μυαλό του που αντικατροπτιζει την λέξη και κατ'επέκταση την έννοια αγάπη, εάν ρωτήσουμε τον διπλανό μας μπορεί να σου την αναλύσει διαφορετικά.

συγνώμη που φλυάρησα, καλή σας μέρα.
Φέρτε μου μία λεπίδα,
να χαράξω μια ελπίδα,
στο προσωπό μου,
το χαμογελό μου ...
female_spider
super member
 
Δημοσιεύσεις: 204
Εγγραφή: Τρί Μάιος 13, 2003 8:20 am

Προηγούμενη

Επιστροφή στο ανθρώπινες σχέσεις

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron