ανθρώπινες σχέσεις

Σχέσεις με τους γονείς καθώς μεγαλώνεις

έρωτας,φιλία,αγάπη...όλα ζουν εδώ

Δημοσίευσηαπό michaella » Κυρ Ιαν 11, 2004 11:07 pm

κατάλαβα εγώ
Cur non mitto meos tibi libellos? Ne tu mihi mittas tuos!
michaella
full member
 
Δημοσιεύσεις: 102
Εγγραφή: Σάβ Μαρ 22, 2003 6:28 pm

Δημοσίευσηαπό LAMPA » Δευτ Ιαν 12, 2004 1:08 pm

Όταν ψειρίζουμε την μαϊμού το κάνουμε ασφαλώς για να διώξουμε τις ψείρες από το ζώο. Αν τώρα πολλοί από εμάς, με τη δικαιολογία αυτή και με περισσή συμπόνια, επιμένουμε υπερβολικά στο ξεψείρισμα, αποτέλεσμα θα είναι να ξεμαλλιάσουμε το ζώο, τις ψείρες πρέπει να απομακρύνουμε, όχι τις τρίχες, Ασπίκ, Λέφτυ και Διαναθήνα.

Η αλήθεια είναι ότι ο κάθε Κατασκευαστής Αγγέλου, έχει τις προδιαγραφές όχι μόνο να κτίζει τέλειες και ακριβές πολυκατοικίες, αλλά και να μας γαμήσει και την γυναίκα στα σίγουρα, αφού βέβαια μας πουλήσει και ένα διαμερισματάκι να βολέψουμε την μαγκουφιά μας, από την οποία ( μαγκουφιά ) εύκολα την κάνει η κυρία μας μόλις δει τα σκούρα, με ένα καλό γαμήσι και πιθανόν και ένα όμορφο παιδάκι. Το ότι η γυναίκα μας του κάθισε, δεν είναι πρόβλημα του κατασκευαστή, της εξουσίας όπως λέτε φίλοι μου, αλλά του κάθε μαλακά Γιώργου που τα σκάει αδρά για να βολέψει την μαγκουφιά του. Αγγέλου υπάρχουν πολλοί γύρω μας, σαν τα ραπάνια του καλλιεργητή μας, Διαναθήνα που προσφέρονται σε συσκευασία άμεσης κατανάλωσης, με επαίνους και επεξηγήσεις για μαλάκες

Το οικοδόμημα που κάθε κατασκευαστής θα οικοδομήσει πάνω στο καλά ισοπεδωμένο και αδρανές πλέον έδαφος, με δικαιολογία την σταθερότητα του θεμέλιου για την επιβλητική πολυκατοικία, μπορεί να είναι σταθερό για την δικιά του αντίληψη μα πολύ ασταθές και επικίνδυνο για το δικό μας σπιτάκι. Ο κοσμάκης δεν έχει ανάγκη μια τόσο πολυτελή κατασκευή με ακάλυπτους σχεδιασμένους για μελλοντικούς κερατάδες, ένα σπιτάκι χρειάζεται για την φτιάξη του, να το αισθάνεται δικό του και να το χαίρεται καθημερινά. Μακριά από οικοδομικά, πολυτελή συμπλέγματα που μας θεωρούν μέρος του οικοδομήματος.

Αν η επανάσταση μας απέτυχε, δεν πρέπει να βάλουμε μπροστά τον οδοστρωτήρα των ιδεών να μας κάνει τσιμέντο το έδαφος, που τα παιδιά μας θα μπορούσαν κάλλιστα να καλλιεργήσουν την νέα μελλοντική σοδειά που εμείς αποτύχαμε να δούμε να φυτρώνει. Αν μη τι άλλο αφήστε το χώμα άθικτο, τις ιδέες να ζουν απλά, χωρίς επεξηγήσεις, φούμαρα και ελπίδες, ίσως η νέα γενιά κάτι κάνει στο μέλλον, αν δεν το βρει τσιμέντο.

Αν ο δάσκαλος μας ήταν μαλάκας Ασπίκ, δεν σημαίνει ότι όλοι οι δάσκαλοι είναι έτσι, πολύ δε περισσότερο δεν προδικάζει ότι εμείς ως γονείς θα δικαιώσουμε αναπόφευχτα στην φρικιαστική εξίσωση :
Οικογένεια θρησκεία πατρίδα = (ισχύς και οίκτος) (ισχύς και οίκτος) (ισχύς και οίκτος) .

Μιλάω για ΑΓΑΠΗ και ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ σαν την μόνη λύση στο πρόβλημα του προσωπικού μας αδιέξοδου σαν γονείς, όταν τα κουκιά δεν μας βγαίνουν.
Η επανάσταση της Έψιλον είναι η καλύτερη συνταγή για το νέο, που έρχεται σίγουρα, όσο και να μην θέλουμε να το δούμε στα μάτια και τις πράξεις της νέας γενιάς. Είμαστε εξ ορισμού οι πλέον αντιδραστικοί ακόμα και στην αναγνώριση του νέου αυτού, όλα τα άλλα είναι του κώλου φίλοι μου. Ο φόβος μας να το δούμε είναι και η απόδειξη για την μαγκουφιά που περιγράφω πιο πάνω.

Η Αγάπη, το πλέον φυσιολογικό συναίσθημα του γονιού προς το παιδί, υπάρχει, δεν το ψάχνω πιο βαθιά, για να δικαιολογήσω τους φόβους μου. Το αισθάνομαι κάθε φορά που κοιτώ άδολα το παιδί μου χωρίς να του ζητώ κάτι να μου δώσει σαν αντάλλαγμα. Το χάνω όταν το ανταλλάσσω με αιτήματα δικά μου που θα μου ανακουφίσουν τους φόβους και τις ανασφάλειες μου. Τόσο απλά Ασπίκ.

Το δύσκολο είναι το Παράδειγμα φίλοι μου. Εκεί δοκιμάζεται κάθε θεωρία και πιστεύω μας. Αν μιλάω για επανάσταση Ελένη θα πρέπει να την εφαρμόζω καθημερινά εγώ. Αν κατακρίνω τον δάσκαλο Ασπίκ, θα πρέπει κάποιον άλλο να επαινώ και να κάνω πράξη.
Θεωρία, κλανιά και μαγκιά δεν πάνε μαζί Λέφτυ.
Τον κόσμο θα τον αλλάξουμε, όταν εμείς αλλάξουμε Διαναθήνα, κάνοντας πράξη την θεωρία που τόσο λογοτεχνικά περιγράφεις. Το σκαμπίλι το φάγαμε γιατί όντως δεν κάναμε την επανάσταση που τόσο κοστίζει και μας ξεβολεύει φίλοι μου. Καλά μας το δώσανε οι δάσκαλοι και γονείς μας, τους απογοητεύσαμε, χωρίς δικαιολογίες και φρού φρού.
Είναι αργά για μας τώρα να πάμε πίσω.
Θεωρίες, αφορισμοί και επεξηγήσεις μόνο μπλεξούρα και αποπροσανατολισμό φέρνουν στους νέους. Οποίος έχει τα αρχίδια να το φάει και να κλείσει το στόμα του, να ανοίξει διάπλατα τα αυτιά του μπας και ακούσει το νέο που έρχεται και το «κατάλαβα» της Μικαέλας.
Το τηλεφώνημα της μάνας στο Γιώργο, για την εγκυμοσύνη της αδελφής του, έκτισε όλη την ιστορία σου Ασπίκ. Η άρνηση της μάνας να ασπαστεί την θέληση του παιδιού της με την δικαιολογία αυτή, είναι η άρνηση η δική μας και η μπλεξούρα που υπαγορεύουμε στα παιδιά μας. Τα όποια διλήμματα έπονται.

Ας πούμε στα παιδιά μας καθαρά ότι η ευτυχία του ανθρώπου δεν κατοικεί σε πολυτελή διαμερίσματα που το κόστος τους είναι πάνω από τις ανθρώπινες δυνάμεις μας. Ούτε τα φράγκα φέρνουν την διασκέδαση στους νέους, το νέο είναι η χαρά και η απόλαυση από μόνο του.






Υ.Γ. Ασπίκ, εσύ την Δίκωπη την έκανες ...δίπατη, για ένα τόνο μην γκρινιάζεις. ʼνοιξε τα αυτιά σου, κάτι νέο μπορεί και συ να ακούσεις, με τον καινούργιο τονισμό του νικ σου.
Άβαταρ μέλους
LAMPA
super member
 
Δημοσιεύσεις: 212
Εγγραφή: Παρ Αύγ 01, 2003 10:28 am

Δημοσίευσηαπό KANEMOYKOYKOY » Δευτ Ιαν 12, 2004 2:37 pm

Δε νομίζω να υπήρξε άνθρωπος που να μη μίσησε κάποτε τους γονείς του, ασχέτως αγάπης και παραδειγμάτων. Η αγάπη είναι φορτική και το παράδειγμα αγγαρία.

Καταλαβαίνεις ότι ενηλικιώθηκες, όταν δεν τους μισείς πια.
Κι όταν τους αγαπήσεις ξανά, συνειδητοποιείς πως έχεις γίνει ο ίδιος παράδειγμα...
This is a block of ham that can be added to tosts you make. There is a cheese limit
Άβαταρ μέλους
KANEMOYKOYKOY
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 406
Εγγραφή: Παρ Ιαν 17, 2003 8:16 pm
Τοποθεσία: Σοφίτα

Δημοσίευσηαπό trueseeker » Τρί Ιαν 13, 2004 10:37 am

Αν κι έχω πολλές ενστάσεις στα παραπάνω θα περιοριστώ σε δύο μόνο σημεία :

Παράδειγμα?
Ούτως ή άλλως τα παιδιά επηρεάζονται από τον τρόπο ζωής και σκέψης των γονιών. Η επιπλέον γονική προσπάθεια να δώσει το "καλό" παράδειγμα συνήθως φαντάζει στα παιδιά ψεύτικη κι υποκριτική, ειδικά αν αυτή η προσπάθεια δεν είναι κομμάτι της καθημερινότητας των γονιών. Φυσική συνέπεια να έχει ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα. Εξάλλου, κάποτε πρέπει να κατανοήσουν οι γονείς ότι το παιδί τους είναι ένας άνθρωπος ξεχωριστός από αυτούς, που έχει προσωπική αντίληψη, επιθυμίες και συμπεριφορά, και θα ακολουθήσει τον δικό του δρόμο όσο παράξενος κι αν φαντάζει στα μάτια τους.

Οίκτος?
Βαρύ συναίσθημα και ιδιαίτερα εγωιστικό. Αν σε μια σχέση (οποιαδήποτε σχέση) εμφανίζεται οίκτος, το πιθανότερο είναι ότι η σχέση έχει από καιρό πάψει να είναι υγιής και σύντομα θα λήξει. Το να λυπάσαι και να θλίβεσαι με τα προβλήματα που έχει ένας δικός σου άνθρωπος σε οδηγεί στο να συμπάσχεις και έτσι, γίνεται το εφαλτήριο για να τον βοηθήσεις να αλλάξει την κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Το να νιώθεις οίκτο όμως, συνήθως μεταφράζεται σε αποστροφή και άρα αποξένωση. Όσο για τη βοήθεια σε αυτή την περίπτωση ... που να σκύβεις να απλώσεις χέρι βοηθείας από εκεί "ψηλά" που βρίσκεσαι!
Άβαταρ μέλους
trueseeker
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 1380
Εγγραφή: Πέμ Φεβ 13, 2003 9:42 am

Δημοσίευσηαπό wizard » Τρί Ιαν 27, 2004 10:33 pm

(xoris na exo paratirisei oooles tis syzitiseis)

ofeilo na po pos eimai apo ta tyxera paidia apla epeidi oi goneis mou me afisan na epilexo ego ti tha gino kai pos tha einai to mellon mou.

genika omos, ektos to oti polloi goneis prospathoun na kanoun ta paidia tous auto pou den kataferan na ginoun autoi ,
an ta oneira ton paidion tous tous fanoun ypervolika(kai auto to ezisa kai ego) tha kanoun ta panta gia na ta katapnixoun kai malista me asximo tropo me tin profasi "sovarepsou, des to allios"ktl ktl.

pistevo pos sti simerini epoxi tha prepei na apofasizoume emeis to mellon mas opos kai na antidroun oi goneis mas, giati to mellon mas
emeis tha to zisoume kai oxi autoi...
wizard
full member
 
Δημοσιεύσεις: 96
Εγγραφή: Τρί Μάιος 27, 2003 10:58 pm

Δημοσίευσηαπό fagito2000 » Σάβ Οκτ 15, 2005 5:12 pm

Πολύς καιρός πέρασε από τότε που άρχισα αυτό το θέμα. Από τότε γίνανε τόσα πολλά πράγματα και έζησα τόσες δυνατές εμπειρίες που συνειδητοποίησα ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη πραγματική αγάπη από την αγάπη του γονιού για το παιδί του. Μια αγάπη που απλά δίνεται απλόχερα, χωρίς ανταλλάγματα και υποχρεώσεις. Μια αληθινή αγάπη.
Mhn psahneis gia thn agaph.....ase ekeinh na se vrei.
Άβαταρ μέλους
fagito2000
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 368
Εγγραφή: Τετ Απρ 02, 2003 12:57 pm
Τοποθεσία: Burgeroupoli

Προηγούμενη

Επιστροφή στο ανθρώπινες σχέσεις

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 4 επισκέπτες

cron