Η Πεμπτουσία των Καιρών -Τέλος

Συχνά πυκνά παίζω το παιχνίδι,
που άλλοι παρουσιάζαν για στολίδι...

Τώρα πια τέλος.
Ξύπνα άνθρωπε από το όνειρο.
Ζήσε, παίξε
αγάπα και μίσησε.

Δεν υπάρχει ο Κρόνος,
νικήθηκε ξανά.

Τα 4 ξαδέρφια μαζί ξανά,
περπατούν αργά,
προσμένουν....

Τι;

Τη χαρα; Τη δόξα; Τη εξουσία;

Όχι!

Την αφύπνηση γυρεύουν,
τη ζωή τη θέλουν,
την μοίρα ελέγχουν
και τα Συχνά πυκνά παίζω το παιχνίδι,
που άλλοι παρουσιάζαν για στολίδι...

Τώρα πια τέλος.
Ξύπνα άνθρωπε από το όνειρο.
Ζήσε, παίξε
αγάπα και μίσησε.

Δεν υπάρχει ο Κρόνος,
νικήθηκε ξανά.

Τα 4 ξαδέρφια μαζί ξανά,
περπατούν αργά,
προσμένουν....

Τι;

Τη χαρα; Τη δόξα; Τη εξουσία;

Όχι!

Την αφύπνηση γυρεύουν,
τη ζωή τη θέλουν,
την μοίρα ελέγχουν
και τα κάστρα κυριεύουν...

Νικήσανε το θάνατο,
κάψανε την έρπουσα σκιά,
ξανά και ξανά και ξανά...

Πότε όμως θα τελειώσει;
Πότε το τρόπαιο θα σηκώσει;
Που είναι ο νικηφόρος στρατηλάτης που περιμέναμε;

Δεν υπάρχει φίλε μου καλέ μου αδελφέ!
Εσύ, εγώ, εμείς, εσείς και αυτοί...
όλοι μας είμαστε μαχητικοί...
Κανείς δεν θα μας σώσει...
κανείς δεν θα μας προδώσει,
κανείς δεν θα μας προδώσει....


Με ακούτε πια, το ξέρω...
Μόνοι όμως περπατάτε...
Περπατάμε....

Δίπλα-δίπλα
κι όμως νοιώθετε μοναξιά....

Γιατί; Ο ένας αποχωρεί...
Ο άλλος τον εαυτό του θεό θεωρεί...
και ο αλλος.... τον ελέγχει η ίδια η εποχή...

Γιατί;

Τέλος η κραυγή...
Τέλος η εποχή...
Ξυπνήστε αδέλφια...
φτάνει η ώρα...
όλοι μαζί...

τέσσερις, ή πέντε;
Πέντε ή έξι;

Χίλιοι και μυριάδες...
Θα ηττηθούν οι Πλειάδες;

?γνωστο....

Οι θεοί ακόμα κοιτούν...
Πλέον ξύπνιους μας θεωρούν...

Το Όλον Φώς κοιτά....
Με αγάπη τα παιδιά,
Ελλάνιοι σηκωθείτε....
Τέλος οι πολέμοι,
Τέλος οι αγώνες και οι στραγκαλισμοί,
Τέλος οι ήττες και οι συνωστισμοί....

Ακούγετε μια φωνή από παλιά...

\" Το τέλος εί,
ο καλύτερός μου φίλος.
Το τέλος εί,
ο μοναδικός μου μύλος\"


Τέλος... Τέλος... Τέλος....

Πέτα ψηλά.....
Πέτα ψηλά.....
Πέτα ψηλά.....

Αδελφέ σε βλέπω ξανά...
όπως παλιά,
κοντά,
όχι πια μακρυά....

Σε ακούω και εγώ
σε βλέπω και εγώ

Οι άλλοι;
Μας βλέπουν;

Κοιμούνται εκατοντάδες...
Τίποτα δεν καταλαβαίνουν...

Ξυπνάτε Ελλάνιοι,
Ξυπνάτε άνθρωποι,
Τέλος του σκοτώς,
απαρχή του φωτός....

Όχι νέα Εποχή
αλλά μια νέα αρχή...

\" Το τέλος εί,
ο καλύτερός μου φίλος,
Το Τέλος εί,
ο πιο γνωστός μου μύλος\"

....

Τέλος....

------------------------------------------------------------------------------

~~~ σχολιασμός και γνώμες για την ποίηση του αλέξανδρου φιλίππου ~~~

------------------------------------------------------------------------------

Ποιοί είναι online

Έχουμε 27 επισκέπτες συνδεδεμένους