Η Πεμπτουσία των Καιρών - Επίλογος

Χαρά και φόβος
λύπη και πόνος
τέσσερις οι λέξεις
μία η έννοια...

Χαρά όταν δεν λυπάσαι
φόβος όταν πονάς
πόνος όταν χαίρεσαι
λύπη όταν πονάς

Ο Χάρων δεν έχει πια τη βάρκα του
Ο Πυρυφλεγένυας έβησε
και το κοράκι ψόφησε.

Θρηνώ για αυτόν,
εγώ, ο βασιλεύς του....

Τι να πείς λοιπον,
\"?νοιξε την πύλη Χαρά και φόβος
λύπη και πόνος
τέσσερις οι λέξεις
μία η έννοια...

Χαρά όταν δεν λυπάσαι
φόβος όταν πονάς
πόνος όταν χαίρεσαι
λύπη όταν πονάς

Ο Χάρων δεν έχει πια τη βάρκα του
Ο Πυρυφλεγένυας έβησε
και το κοράκι ψόφησε.

Θρηνώ για αυτόν,
εγώ, ο βασιλεύς του....

Τι να πείς λοιπον,
\"?νοιξε την πύλη για να μπώ
κλειδοκράτορα της μοίρας και της τύχης..
?νοιξε την πύλη για να βγώ
από το σκότος της οδύνης...\"

Μια φωτιά στο κέντρο
γύρω της οι Βάκχες που χορεύουν,
συγχρονους κα παλιούς ρυθμούς
Στις φλόγες αναδύεται ο τρεισάκις εσταυρωθέν:
\"Χορέψτε, ήρθα ξανά κοντά σας.....
Χορέψτε στον κύκλο της φωτιάς και της χαράς\"

Απάντηση στη προσταγή, στο κάλεσμα,
μουσική, κύμβαλα, τύμπανα, φωτιές,
χαρές και πανηγύρια.

Οι λοιποί θεοί κοιτούν....
το χορό και εκεί ποθούν, να ρθούν...

εκείνον να ξαναδούν τον τρείς εσταυρωθέν..

\"Έρχομαι εγώ πρώτος, από όλους τους άλλους τους θεούς...
Εγώ, ο θάνατος με τη ματερή λεπίδα στόμωσα,
ώρα για ξεκούραση και γλέντια;

Θνητοί χαρείτε ο ?δης ανέβηκε ξανά!
Τρίτη η φορά....
Τρείς οι σταυροί, τρείς οι \"αναστάσεις\"...

Έρχομαι, ετοιμάστε το γλέντι....\"

Δυο θεοί χορεύουν, οι άλλοτε ητημένοι,
τώρα απλά χορεύουν.

Οι πρώην νικητές της εξουσίας,
τώρα απλά κοιτούν...
Διαστάζουν στο χορό να μπούν...
θα μπουν;

Αστραπές και βροντές
εκρήξεις τρομερές...

Ο Ζεύς εμφανίζεται και αυτός....
τρίτη του η φόρα...

\"Το γλέντι είναι για θνητούς...
όχι για θεούς...\"

Δίπλα εμφανίζονται και οι άλλοι,
απλοί απόηχοι παλιάς δόξας....

Συμφωνούν...

Καημένοι....

Σταματούν....

...

...

...

Τους δυο θεούς με τις Βάκχες, τα κοράκια να χορεύουν χωρίς να τους ακούν...

\"Πέρασε η εποχή μας;\" ρωτούν


Γέλια οι απαντήσεις....

\"Μπείτε στο χορό ανόητοι....
Μπείτε στο χορό ανόητοι....\"

Όλα σταματουν!


Ο Δίας ο πατήρ κοιτά....
\"Ναι σωστά όλα καλά...!
Παιδιά και κόρες αντικρίστε...
του πόνου και της λύπης τη σιωπή αφήστε...\"

Οι δυο γίνονται πέντε
και οι πέντε οχτώ
και οι οχτώ δώδεκα...

Το πανηγύρι άρχισε...

Η γιορτή ξεκίνησε...

Ως πότε;

------------------------------------------------------------------------------

~~~ σχολιασμός και γνώμες για την ποίηση του αλέξανδρου φιλίππου ~~~

------------------------------------------------------------------------------

Ποιοί είναι online

Έχουμε 31 επισκέπτες συνδεδεμένους