Αδικία

Του φώναξα, τον ρώτησα,
με πάθος, μ αγωνία,
Αόρατε Πατέρα Εσύ,
δεν βλέπεις? Αδικία!

Δεν είμ εγώ Χανάνιος,
μήτε δε έχω χρώμα,
Αδάμ με έκραξες Θεέ,
σώμα? πηλό και χώμα!

Μάτια ψυχής σου έδωσα,
ομοίωση είν δική μου,
μα συ κωφεύεις πάραυτα,
στις εντολές παιδί μου!

Ούτε που βλέπεις τελικά,
δώρα, αλήθειες, γνώσεις,
κατάντησες Του φώναξα, τον ρώτησα,
με πάθος, μ αγωνία,
Αόρατε Πατέρα Εσύ,
δεν βλέπεις? Αδικία!

Δεν είμ εγώ Χανάνιος,
μήτε δε έχω χρώμα,
Αδάμ με έκραξες Θεέ,
σώμα? πηλό και χώμα!

Μάτια ψυχής σου έδωσα,
ομοίωση είν δική μου,
μα συ κωφεύεις πάραυτα,
στις εντολές παιδί μου!

Ούτε που βλέπεις τελικά,
δώρα, αλήθειες, γνώσεις,
κατάντησες επαίσχυντε,
πνεύμα να παραδώσεις!

Παράδεισο σου χάρισα,
Κόλαση τόνε φτιάχνεις,
Οξαποδούς υπηρετείς,
πλούτη και βιος τα θάβεις!



||\\\\_/||
------------------------------------------------------------------------------

~~~ σχολιασμός και γνώμες για την ποίηση του ρόδιου πρωτέα ~~~

------------------------------------------------------------------------------




Ποιοί είναι online

Έχουμε 44 επισκέπτες συνδεδεμένους