Βάραθρο σκαλοπατημένης διαφυγής

Είδα πέρυσι τα αστέρια
πίσω από κόκκινη διαφάνεια
και νόμιζα πως πιάσανε φωτιά,
είδα τις μάσκες
να κλειδώνουν τα αισθήματα
πίσω από ατσάλινα δειλά Είδα πέρυσι τα αστέρια
πίσω από κόκκινη διαφάνεια
και νόμιζα πως πιάσανε φωτιά,
είδα τις μάσκες
να κλειδώνουν τα αισθήματα
πίσω από ατσάλινα δειλά κλουβιά .
Πήρα βαθιά ανάσα τρεμάμενη
και έκλεισα το διακόπτη της ματιάς μου,
ίσως έτσι ξυπνήσω ,
ίσως πάλι και να ξεχάσω
το δάκρυ, το χαμόγελο , τα ψεύτικα
που έζησα εσώκλειστος στο κλουβί.
Όταν οι λάμψεις αποφύγουν την έκρηξη
τότε μόνο μπορούμε να ξέρουμε
αν το όνειρό μας
καταφέρει να διακριθεί
ή αν στο τέλος λιώσει ,
σαν παγωτό στον πάτο
ενός χαλασμένου ψυγείου .
Οι ανταύγειες ενός τίποτα
δίνουν την αίσθηση για την αξία ,
σε ένα βάραθρο σκαλοπατημένης διαφυγής
γεμάτης τραγανιστά ονειρολούλουδα ,
στον κορμό που χαράζουν
οι σκέψεις τα βήματα τους
εκεί θα αναπλάσω το γκρέμισμά μου ,
ψυχοφθόρες φράσεις
μίας ψυχρής μετάνοιας
ζητούν δουλειά με αμοιβή
από τον μέγα δουλέμπορο .

------------------------------------------------------------------------------

~~~ σχολιασμός και γνώμες για την ποίηση του than sigma ~~~

------------------------------------------------------------------------------

Ποιοί είναι online

Έχουμε 36 επισκέπτες συνδεδεμένους