Το Αίμα της Απουσίας


Eχεις μυρίσει ποτέ τη σιωπή;
Σάπιο κουφάρι ανεμώνας.
Κορμί ετοιμοθάνατης παρθένας.
Πηγμένο αίμα μιας καρδιάς
που χτυπάει ακόμα.
Βούρκος ανεκπλήρωτων ορμών.
Ζεστός αέρας γυναικείων αναπνοών.

Eχεις ακουμπήσει ποτέ τη φρίκη;
Σάρκες φιδιών και σάλια
Κροκοδείλων.
Λιωμένες γκριμάτσες
Παιδικών προσώπων.
Δέντρο σιωπηλό
Που σε κοιτάζει,
Με φίδια αντι για ρίζες
Και καρπούς αστραφτερούς
Σαν τα δόντια του
Eχεις μυρίσει ποτέ τη σιωπή;
Σάπιο κουφάρι ανεμώνας.
Κορμί ετοιμοθάνατης παρθένας.
Πηγμένο αίμα μιας καρδιάς
που χτυπάει ακόμα.
Βούρκος ανεκπλήρωτων ορμών.
Ζεστός αέρας γυναικείων αναπνοών.

Eχεις ακουμπήσει ποτέ τη φρίκη;
Σάρκες φιδιών και σάλια
Κροκοδείλων.
Λιωμένες γκριμάτσες
Παιδικών προσώπων.
Δέντρο σιωπηλό
Που σε κοιτάζει,
Με φίδια αντι για ρίζες
Και καρπούς αστραφτερούς
Σαν τα δόντια του Εωσφόρου.

Φιλώ τα ρουθούνια του Αλόγου
Και τις πληγές του Λόγου μου.
Ρουφώ της χλωροφύλλης τη ζωή
Και των σκουληκιών το μετάξι.
Φτύνω το άπραγο το χώμα
Και του φερέτρου μου το σώμα.





||\\\\_/||
------------------------------------------------------------------------------

~~~ σχολιασμός και γνώμες για την ποίηση του διονύση νιχίλη ~~~

------------------------------------------------------------------------------



Ποιοί είναι online

Έχουμε 26 επισκέπτες συνδεδεμένους