Η Λάμπα Πάνω απ’τα Κεφάλια μας



Η λάμπα πάνω απ’τα κεφάλια μας
Μοιράζει νωχελικά τα μνήματα.
Oχι, μη βιάζεστε.
Δε θ’ αναληφθούμε στους ουρανούς
Σήμερα το βράδυ.
Κ’ ας πλανιόμαστε πως μια αχτίδα φωτός
Μες απ’ τα σύννεφα, μας διάλεξε.
Μονάχα μια λάμπα είναι, μες τους καπνούς
Απ’τα στοχαστικά τσιγάρα μας.
Aλλωστε, ούτε κλαίνε, ούτε

Η λάμπα πάνω απ’τα κεφάλια μας
Μοιράζει νωχελικά τα μνήματα.
Oχι, μη βιάζεστε.
Δε θ’ αναληφθούμε στους ουρανούς
Σήμερα το βράδυ.
Κ’ ας πλανιόμαστε πως μια αχτίδα φωτός
Μες απ’ τα σύννεφα, μας διάλεξε.
Μονάχα μια λάμπα είναι, μες τους καπνούς
Απ’τα στοχαστικά τσιγάρα μας.
Aλλωστε, ούτε κλαίνε, ούτε χλευάζουν
Κάτω απ’ το σταυρό μας...

Η λάμπα πάνω απ’τα κεφάλια μας
Σμιλεύει την αλήθεια στα πρόσωπά μας.
Οι σπηλιές των κρανίων μας
Αντιφεγγίζουν.
Κ’ οι σκιές, μας σαρώνουν
Oλο και πιο πιεστικά.

Τούτο το βράδυ, ας πιαστούμε απ’ τα χέρια
Κ’ ας ευχηθούμε πως κάποτε θα ξανασυναντηθούμε.
Οι μέλισσες, οι αγγελιοφόροι μας,
Μακάρι να φιλήσουν τους καρπούς μας.
Κ’ απ’ την οδό της χλωρής σιωπής των κυττάρων,
Να φθάσουν στις ρίζες τα μαντάτα
Σπέρνωντας ρίγος στο χωμάτινο κορμί μας.

Oλοι μας, ο ένας κάτω απ’ τ’ άροτρο,
Ο άλλος στοιβαγμένος στη γλάστρα,
Κ΄ ένας τρίτος ανάμεσα στ’ άνυδρα κατσάβραχα
Της πέτρας κ’ του τσιμέντου,
Θα θρέφουμε σκουλήκια.
Ας ευχηθούμε να γίνουν πεταλούδες,
Κ’ απ’ την οδό του γυμνού παρελθόντος
Δύο πολύχρωμων φτερών,
Να πετάξουμε ξανά και ξανά
Προς την χρυσή ελπίδα του Ήλιου,

Κ’ ας είναι μονάχα μια λάμπα,
Σαν αυτή πάνω απ’ τα κεφάλια μας.




||\\\\_/||
------------------------------------------------------------------------------

~~~ σχολιασμός και γνώμες για την ποίηση του διονύση νιχίλη ~~~

------------------------------------------------------------------------------


Ποιοί είναι online

Έχουμε 26 επισκέπτες συνδεδεμένους