ποίηση σχολιασμός

κάππα ελένη

σχολιασμός και γνώμες για την ποίηση που "ζει" στο e-misSOS

Δημοσίευσηαπό Mythos » Σάβ Μάιος 13, 2006 10:22 am

epsilon έγραψε:κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τίποτα, λένε, με κάποια υπερβολή ίσως.
πάντως αν νομίζεις ότι σας κάνω πλάκα, ίσως κάνεις λάθος.
απλώς σάστισα.
εσύ δεν έχεις σαστίσει ποτέ;
και προβληματίστηκα.
η ηλικία και οι εμπειρίες κάνουν κομματάκι μεγαλύτερο τον εσωτερικό προβληματισμό, που σε πάει αλλού κι αλλού...βλέπεις, είμαι και μιας κάποιας ηλικίας, οι μηχανές αφομοίωσης μέσα μου έχουν αρχίσει και σκουριάζουν λιγάκι.
την καλημέρα μου!


καλημερα Ελενη,

τωρα αρχιζω να αντιλαμβανομαι καπως καλλιτερα το θεμα, αν και εχω λιγα κενα ακομα.
Σαστισες!
Ωραια! αυτη ειναι μια πολυ φυσιολογικη αντιδραση μικρων και μεγαλων μπροστα στο "απροσδοκητο", ανεξαρτητα απο την ενταση της απιθανοτητας του.
Βεβαια η σαστιμαρα σου θα ηταν πολυ μεγαλλιτερη, αν ειχες επιλεξει ενα πιο εξεζητημενο και ασυνηθες ψευδωνυμο και διαπιστωνες εκ των υστερων οτι ειτε ηταν (προ)κατειλημενο ειτε οτι καποιος αλλος ειχε, μετα απο σενα, την ιδια "φαεινη" ιδεα.
Το να υιοθετησει ομως καποιος ενα ψευδωνυμο, οχι ιδιαιτερα εξεζητημενο και το οποιο ταυτοχρονα να διατηρει μια ευδιακριτη συγγενεια με το πραγματικο επωνυμο του κατοχου του, νομιζω οτι θα μπορουσε να θεωρηθει ακομα κια αναμενομενο.
Ακριβως αυτη ειναι η περιπτωση εδω. Ελενη (Κ)ονδυλη η μια, Ελενη (Κ)αρασαβιδου η αλλη, εφαρμοζουμε τα μαθηματικα μας κολπα, κανουμε τις απλοποιησεις των παρανομαστων και... οοοπς!! τι εχουμε εδω; δυο ομωνυμα κλασματα!
Χμμ.., για την ακριβεια, οχι δυο ομωνυμα κλασματα αλλα δυο ομωνυμες Ελενες ή για ειμαστε ακομα πιο σωστοι θα πρεπει να πουμε δυο "συμψευδωνυμες Ελενες"!
Συγγνωμη, "δυο τιιι;;"
Σαστιμαρα, αμηχανια, προβληματισμος...
Βρε τι μπλεξιμο κι αυτο!
Στην πραγματικοτητα ομως ειμαστε στην ευτυχη θεση να παρατηρουμε ενα σχεδον πολυ ενδιαφερον λογοτεχνικο φαινομενο, το οποιο μαλιστα θα σπευσω να το βαφτισω και στην συνεχεια να το λεξικογραφησω ως εξης:

Συμψευδωνυμία, η: ουσιαστικο θηλ., περίπλεκτη κατάσταση όπου δύο η περισσοτερα πρόσωπα (λογοτεχνες / καλλιτεχνες / επαναστατες / συνωμοτες κ.τ.λ.) εμφανιζονται να χρησιμοποιουν το ιδιο ψευδωνυμο. Μπορει να προκαλεσει αμηχανια, προβληματισμο και συγχιση, ως προς την ψευδη ταυτοτητα κατω απο την οποια θελει να κρυψει την πραγματικη του ταυτοτητα ο ενδιαφερομενος.

Κανονικα, αυτος ο οποιος θα ηθελε να κρυφτει πισω απο ενα ψευδωνυμο, θα επρεπε να αισθανεται ιδιατερα χαρουμενος και ανετος οταν θα διαπιστωνε οτι μοιραζεται το ψευδωνυμο του, με αλλους ευτυχεις συμψευδωνυμους του, διοτι με την συμψευδωνυμια ο σκοπος της αποκρυψης εξυπηρετειται στο επακρο! εκτος κι αν σκοπος της χρησης ψευδωνυμου δεν ειναι να κρυφτει καποιος πισω απο αυτο, αλλά να γινει καποιος "αλλος", να αποχτησει δηλαδη μια καινουργια ταυτοτητα, να πεταξει την παλια του στην χωμετερη του παρελθοντος του, να παψει να ειναι ο (πρωην) εαυτος του, και να ξεκινησει απο την αρχη.
Χμ.. να μια ισως ενδιαφερουσα εκδοχη.. τι λες κι εσυ καλη μου Εψιλον;



καλημερα! :)
_]\/[_
«..let us never regard a question as exhausted, and when we have used our last argument, let us begin again, if need be, with eloquence and irony.»
Άβαταρ μέλους
Mythos
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 485
Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 21, 2004 7:17 pm

Δημοσίευσηαπό kanenas » Σάβ Μάιος 13, 2006 3:22 pm

epsilon έγραψε:καλέ μου φίλε μύθε :wink: , μήπως μπορείς να δεις; (λέω εσένα γιατί νομίζω πως εσύ σκάλισες το τρένο και το έκανες να φυτρώσει εδώ, κάνω λάθος;


Mythos έγραψε:οχι δεν κανεις λαθος καλη μου φιλη εψιλον,
...
σωστα νομιζω ή κανω λαθος;


epsilon έγραψε:πάντως αν νομίζεις ότι σας κάνω πλάκα, ίσως κάνεις λάθος.


Mythos έγραψε:καλημερα Ελενη,
τωρα αρχιζω να αντιλαμβανομαι καπως καλλιτερα το θεμα, αν και εχω λιγα κενα ακομα.



(ξεφύγαν από μια ντουζίνα λαθών και έχουνε ακόμα μερικά κενά)
(τι αγωνία είναι αυτή για μια απλή συζήτηση.
δεν το πολυκαταλαβαίνω)
(η έψιλον δηλαδή λέει τον πόνο της κι ο μύθος πλάθει λέξεις)

(της έφτιαξε δηλαδή έμπλαστρο και η έψιλον τώρα χαίρεται).
(λεξέμπλαστρο λέγεται μύθε?)
(ή εμπλαστρόλεξο?)
:D
kanenas
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 592
Εγγραφή: Πέμ Ιούλ 29, 2004 8:17 pm

Δημοσίευσηαπό Mythos » Σάβ Μάιος 13, 2006 3:40 pm

αλεξίμπλαστρο! ;)
_]\/[_
«..let us never regard a question as exhausted, and when we have used our last argument, let us begin again, if need be, with eloquence and irony.»
Άβαταρ μέλους
Mythos
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 485
Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 21, 2004 7:17 pm

απάντηση με τον τίτλο 'τέλος πάντων' (αααχχχ...)

Δημοσίευσηαπό epsilon » Σάβ Μάιος 13, 2006 5:02 pm

ρε μανία με τις λέξεις!
σκέτες έξεις!

για να μην πώ έλξεις.

όπως και να το πω, υπάρχουν κάποιες εμμονές στον καθένα μας.
στον κανένα μας η εμμονή είναι 'χαίρεται': χαίρεται η ε και μιλά για εκδόσεις, χαίρεται που ο μύθος την παρηγορεί (τελικά δηλαδή χαίρεται ή λυπάται)

έμπλαστρο, αλεξίμπλαστρο,

μπλέξιμο


στο μύθο τα πράγματα είναι κομματάκι πιο σύνθετα: περιπλέκονται τόσο που αφήνουν μερικά κενά. πάνω στα κενά δημιουργούνται λέξεις. ομολογουμένως διασκεδαστικές, τόσο, που αποδεικνύουν πως και το παιχνίδι της έψιλον καλό είναι:

στο έψιλον, η εμμονή είναι : λάθος. άρχισε από το λάθος κείμενο σε λάθος τρένο, μετά πήγε στο λάθος ψευδώνυμο, γενικά, εμμονή στο λάθος. για να μη μιλήσουμε στο παιχνίδι των ενοχών, γιατί αυτό είναι του ίδιου παπά ευαγγέλιο, μα κομματάκι πιο μαύρο κι απ' τα ράσα του, οπότε δε λέει, εκεί πέρα αρχίζεις και χάνεσαι. άκουσα κάποτε από έναν έγκριτο ψυχαναλυτή, αυτον τον γλυκύτατο καθηγητή του πανεπ. της θράκης, να λέει ότι οι ενοχές είναι η αρχή της κοινωνικοποίησης. παρόλο που ο τύπος ήταν όμορφος και τον κοίταζα και ήθελα να τον φάω, γούρλωσα πολύ τα μάτια μου αλλά η πρόταση αυτή μου ήρθε στο κεφάλι και δεν έχω μπορε΄σει ακόμη να την καταπιώ, μα τέλος πάντων.

τέλος πάντων.
ποίησης σχολιασμός σου λέει ο άλλος.
ΠΑΝΤΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ. γιατί πίσω από τα νικ υπάρχουν πρόσωπα. που δεν έχουν ταυτότητα με το ελένη κονδύλη (ποια να είναι αυτή άραγε), ή με το μελπομένη παινεμένη, μα μια άλλη. ταυτότητες καινούργιες δεν υπάρχουν. διερευνήσεις σε άλλους ορόφους υπάρχουν. στου ουδετέρου ας πούμε. ή και αλλαχού. το έμπλαστρο μπαίνει εκεί που κάτι πονάει.

αλεξίμπλαστρο! πολύ καλό. να μη χρειάζεται έμπλαστρο. ένα ομοιοπαθητικής υφής έμπλαστρο, αυτοαναιρούμενο, ακριβώς σαν τον ποιητή, που αναιρείται την ώρα που γράφει, ή αναιρείται την ώρα που γίνεται αναγνώστης.
τέλος πα΄ντων.


εντάξει.
το θέμα είναι τώρα αν το ελένη κάππα μπορεί να γίνει ελένη κάπα, εδώ, στην ποίηση του μισσοσ, οπότε να διαφοροποιηθώ αλλά και αυτά τα παρόντα όπως έχουν ειπωθεί, να μην αλλοιωθούν ούτε από τη θέση ούτε από το σβήσιμο; και στην επόμενη δόση που θα στείλω ποιήματα, θα τα στείλω με το ψευδώνυμο allo

και πέραν αυτού, και των διαφόρων προβληματισμών επί δικαίω ή αδίκω λόγω,
τι γίνεται με τα ποιήματα;
υπάρχουν;

μερικά σβήνουν με τη φωνή
μερικά γεννιούνται με τη φωνή
μερικά σβήνουν με τη γραφή
μένουν μερικά; πώς;
Τελευταία επεξεργασία από epsilon και Τρί Μάιος 16, 2006 10:54 am, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό Aiolos_m » Δευτ Μάιος 15, 2006 9:56 pm

Όχι στη βία λέμε.
Λες κι ο κόσμος τα κανόνισε να γλυτώνει ο λύκος...
http://aiolos-m.blogspot.com
Aiolos_m
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 35
Εγγραφή: Σάβ Απρ 29, 2006 10:15 am

Re: απάντηση με τον τίτλο 'τέλος πάντων' (αααχχχ..

Δημοσίευσηαπό Mythos » Τρί Μάιος 16, 2006 12:49 pm

epsilon έγραψε:απάντηση με τον τίτλο 'τέλος πάντων' (αααχχχ...)


Μπηκα στο τρενο "ΤελοςΠαντων"! Tο παιρνω συχνα, οταν θελω να παω στο λιμανι και συγκεκριμενα στην αποβαθρα "Ξεφορτωσου με". Ειμαι ναυτιλιακος πρακτορας και τελευταια εχουμε ανοιξει δουλειες με νοτιοανατολικη Μεσογειο. Πατατες Αιγυπτου. Νοστιμωτατες! Ειναι γνωστο οτι ο Νειλος για πανω απο πεντε χιλιαδες χρονια εχει εκθρεψει αμετρητες γεννεες με πατατες. Οι Φαραω τις λατρευαν..
"Συγγνωμη, καλλιεργουσαν οι Φαραω πατατες;"
"Μην εισαι ανοητος! οι δουλοι τις καλλιεργουσαν.."
"Δεν με εννοησες. Θελω να πω, ήτο γνωστη η πατατα στην ανατολικη μεσογειο την εποχη των Φαραω;"
"Μα την Ισιδα, ωρες-ωρες δεν σε καταλαβαινω καθολου.. και βεβαια ήτο!"
"Ομως εδω οι ιστορικοι κοβουν τις φλεβες τους, οτι τις πατατες της εφεραν απο την Νοτιο Αμερικη οι σπανιολοι θαλασσοποροι μετα το 1500 μ.Χ., δηλαδη καπου δυο χλιαδες χρονια μετα τους τελευταιους Φαραω.. "
"Ποιος τους χεζει αυτους; τους ιστορικους, οχι τους σπανιολους.."
"Αν νομιζεις οτι με την χυδαιολογια μπορεις να αντικρουσεις τα πορισματα της επιστημονικης ερευνας...."
"Καλα. καλα. τουτο μονο θα σου πω: Εχεις αναρωτηθει ποτέ, ποιος εμαθε τους Ινκας της Νοτιας Αμερικης να χτιζουν πυραμιδες; για βαλε το μυαλο σου να δουλεψει (λεμε τωρα..)"
"Μη μου πεις!"
"Ασφαλως! πυραμιδες για πατατες. πολυ ενταξει ντιλ!"

Στο σημειο αυτο το τρενο "ΤελοςΠαντων" αρχισε να επιβραδυνει κλαιγωτας, καθωs οι ροδες του επαιρναν φωτια απο το φρεναρισμα και τελικα σταματησε τελειως.
Κοιταξα εξω απο το τζαμι. Με τη λερωμενη κρεμαστη του ταμπελα, ο σταθμος αυτοσυστηνοταν στους νεοφερμενους:
Σταθμος "(αααχχχ!)"

Ακριβως εδω μπηκε η Εψιλον και χωρις δευτερη κουβεντα...


(η συνεχeια στο επομενο που μαλλον δεν θ' αργησει..)
_]\/[_
«..let us never regard a question as exhausted, and when we have used our last argument, let us begin again, if need be, with eloquence and irony.»
Άβαταρ μέλους
Mythos
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 485
Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 21, 2004 7:17 pm

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τρί Μάιος 16, 2006 3:23 pm

μετά την ανακάλυψη του μύθου 'πατάτες για πυραμίδες',
και πιστή πάντα στις προσωπικές μου παραδόσεις,
σίγουρα,
την επόμενη ποιητική συλλογή θα την ονομάσω 'λάθος πατάτα'. ήδη έχω βρει το εξώφυλλο: το όριεντ εξπρες να διασχίζει τον αμαζόνιο, και να έχει φορτωμένα μενίρ σε σχήμα πυραμίδας!
μία δε από τις σπεσιαλιτέ του βαγκόν ρεστοράν θα είναι ζυμαρικά 'έψιλον-κάπα-και άλλα αλφαβητάκια μαγειρεμένα αλά μύθος'!
το περιεχόμενο του βιβλίου που οπωςδήποτε θα γίνει μπεστ σέλερ, ήδη το οραματίζομαι.
είναι το 'βήμα μετά', το δε ντέι άφτερ!
(παίρνετε ο ΄΄ααααχχχχ', το σβήνετε, και βαστάτε τα αποσιωπητικά.
και πάνω εκεί χτίζουμε όλοι ένα ποίημα. σε τετραγωνισμένο κύκλο, ίσως, αντί για ταφικό σύμβολο ή θυσία, ένα αυγό.
ένα μυστικό δηλαδή.
(μύθε, παρά τις μπούρδες μου, περιμένω εναγωνίως τη συνέχεια περί πατάτας κλπ.


υγ. ρε, μήπως έκανα καμμία πατάτα (πάλι); :oops: :roll:
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό Mythos » Τρί Μάιος 16, 2006 6:51 pm


(συνδεση με το προηγουμενο: βρισκομαστε στο σιδηροδρομικο σταθμο "(αααχχχ)"! με κατευθυνση το λιμανι. Στο σημειο αυτο...)

...μπηκε (στο τρενο) η Εψιλον και χωρις δευτερη κουβεντα πλησιαζει προς το μερος οπου καθομουν και..

- Εδώ κατεβαινεις; με ρωτησε ερωτηματικα (sic), κανοντας μια μικρη παυση μετα το "εδω", ενδεχομενως για να μου δωσει, σε περιπτωση που η απαντηση ηταν "ναι", χρονο να το ξανασκεφτω.

Μεχρι σημερα δεν εχω μπορεσει να λυσω ακομα την απορια μου γιατι το εκανε αυτο. Πως ηταν δυνατον να με ρωταει κατι τετοιο; αν ηθελα να κατεβω δεν θα βρισκομουν πια εκει, θα ειχα ηδη κατεβει. Οχι, δεν μπορω να δωσω καμμια εξηγηση· αλλωστε Αυτη η Συγκεκριμενη Εψιλον (ΑΣΕ), απ' ο,τι ειχα ακουσει, ποτέ δεν παρελειπε να πει πρωτα μια "καλημερα".
Τα πραγματα δεν προμηνυονταν καθολου καλα.

- Πως ειπατε; αναπηδησα ελαφρα στο καθισμα.
- Δεν "είπαμε". Ρωτησα! Εδω κατεβαινεις; μου αντιγυρισε η Ε, με σκληρο αινιγματικο υφος.

Ενταξει, υπερβαλλω, δεν ηταν σκληρο. Αλλά δεν ηταν και μαλακο..

- Ενα λεπτο να το ελεγξω, της απαντησα διατελων σε κατασταση ελαφρου αιφνιδιασμου. Που ειμαστε;
- Στο σταθμο "(Αααχχχ)"..
- Α! μαλιστα... λοιπον οχι!
- Δηλαδη "οχι, δεν κατεβαινεις εδω";
- Ναι!
- Μπορω να καθισω μαζι σας;

Κοιταξα κλεφτα γυρω μου.
Και τα πεντε απο τα περιπου πενηντα καθισματα του βαγονιου ηταν "πιασμενα". Ενα έκτο, καπου στο βαθος, το διαπραγματευοταν ενα πιωμενο "φρικιο" με τον εαυτο του. Υπο την επηρεια μιας υπερβολικης δοσης απαισιοδοξιας, η ολη κατασταση, θα μπορουσε να θεωρηθει και συνωστισμος!

- Λοιπον; Μπορω να καθισω μαζι σας; επανελαβε με ευλογη ανυπομονησια.

Γιατι "ευλογη"; διοτι το τρενο αρχισε να τροχιοδρομει και ετοιμαζοταν να "απογειωθει", σε λιγα δευτερολεπτα θα επρεπε να αγγιξει ξανα την εφιαλτικη ταχυτητα των εξηντα χιλιαδων μετρων την ωρα! Κανεις δεν μπορει να αντεξει τετοιες θανασιμες επιταχυνσεις και μαλιστα ορθιος..

- Μα ασφαλως! το ρωτατε;

Εκατσε απεναντι μου. Μαζευτηκα χαμογελωντας αμηχανα, για να της δωσω "χωρο" να "απλωθει".
Παλιομοδιτικο αλλα πολυ επιτυχημενο τεχνασμα να προσεγγιζεις μια γοητευτικη, προσεγγισιμη γυναικα σε τρενο. Απλα δωσ' της το "συνθημα" να σε προσεγγισει αυτη. Λοιπον, "Αυτο που δουλευει, δεν το αλλαζεις. Συνεχιζεις να το χρησιμοποιεις!" λεει μια σοφη παροιμια, το ακουσμα και μονο της οποιας ειναι σε θεση να οδηγησει σε κριση επιληψιας τους μισθοφορους του συγχρονου μαρκετιγκ που εχουν ορκιστει να μας μετατρεψουν ολους σε κουραδομηχανες υπερκαταναλωσης βιομηχανικων φυραματων καθε ειδους.

Ακουμπησε την τσαντα της στο καθισμα διπλα της κι εβγαλε απο μεσα ενα βιβλιο.

Μολις που καταδεχτηκε να μου ριξει ενα βλεμμα, συνοδευμενο απο ενα σνομπ χαμογελο και μετα βυθιστικε στην αναγνωση.
Τωρα μπορει να μην ηταν και "σνομπ" αυτο το αδιορατο χαμογελο, μπορει να μην ηταν καν χαμογελο αλλά μια αντανακλαστικη εκφραση του προσωπου. Καποια γκριματσα αδιευκρινιστης αιτιολογιας, σαν ευτες που ειναι εκπαιδευμενα να μοιραζουν δεξια κι αριστερα τα ανωτερα στελεχη των ιδιωτικοποιημενων ex-δημοσιων οργανισμων, τραπεζων, ου μην αλλά και εκπαιδευτικων ιδρυματων, και των επιχειρησεων παροχης πασης φυσεως υπηρεσιων· ποιος ξερει; Μπορει να μην ηταν και τιποτα απο ολα αυτα. Λοιπον, οχι! δεν ηταν τιποτα απο ολα αυτα, ηταν κατι πολυ σοβαρωτερο, αλλά θα το ανακαλυπτα πολυ αργωτερα. Μακαρι μονο να μην ηταν τελειως αργα..

Ελαφρα "τρακαρισμενος", στραφηκα προς το τζαμι και αρχισα μια φιλοτιμη προσπαθεια εξευρεσης ενδιαφεροντος στη θεα του εξωτερικου περιβαλλοντος, το οποιο εκανε παλι το γνωστο αν και τετριμμενο κολπακι του, να τρεχει τ' αναποδα, οχι και τοσο γρηγορα παντως, οσο θα επεβαλε η υπερηχητικη ταχυτητα του τρενου. Ειπαμε εξηντα χιλιαδες μετρα την ωρα ειναι αυτα, πρεπει να ειμαστε προσεχτικοι. Μιλανε για ιστοριες που εχουν συμβει σε επιπολαιους ορθιους πανω στο τρενο "ΤελοςΠαντων", ιστοριες οχι και τοσο...


(η συνεχεια στο επομενο που μαλλον δεν θ' αργησει. Πολυ..)

υ.γ.
-----
(c) 2006 Mythos και..προσοχη στις αντιγραφες! σε περιπτωση που διαπιστωθει λογοκλοπη θα υποβληθουν μηνυσεις, και, μα την πιστη μου, "καλλιτερα να σας γλυψει ο μούργος" :twisted: παρα να κριθειτε ενοχοι. για ρωτηστε και τον συντροφο Μπιλυ, να σας 'πει πώς εγινε ο πλουσιωτερος φιλανθρωπος (το "φιλανθρωπος" κατα Ν.Δ.) της ιστοριας;
_]\/[_
«..let us never regard a question as exhausted, and when we have used our last argument, let us begin again, if need be, with eloquence and irony.»
Άβαταρ μέλους
Mythos
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 485
Εγγραφή: Κυρ Νοέμ 21, 2004 7:17 pm

περί α-λογο-κλοπών.

Δημοσίευσηαπό epsilon » Τετ Μάιος 17, 2006 9:22 am

αγαπητέ μύθε μύθε παραμύθε
ως σιτεμένη πλην γοητευτική και κουλτουριάρα κυρία, ξέρω και τα γαλλικούλια μου, κι έτσι σκέφτηκα να σας εντυπωσιάσω με τον κλοπίν κλοπάν που λένε και οι ευγενείς φράγκοι, για κάτι που πηγαίνει κούτσα-κούτσα, που λέμε κι εμείς οι ρωμιοί (εντός παρενθέσεως, κούτσα-κούτσα είπα, μην τυχόν και κάποιος με δυσλεξία το κάππα το κάνει πι! υ ευθύνη δική του!)
οι κλοπές αγόρι μου ήταν ανέκαθεν συνδεδεμένες με την φιλανθρωπία:
αν είσαι φιλάνθρωπος, δίνεις. δίνει κι ο άλλος. χωρίς να το καταλαβαίνει. κι εσύ παίρνεις. γκε-γκε;
κοίτα και τον ΄πάπα: σφάζανε τα ιπποτάκια, μετά τους πάταγε κι ένα συχωροχάρτι μαζί με την άδεια οικοδομής κανενός παλατιού άντε και αβαείου, και τελειώναμε.
κοίτα και τον ρομπέν των σκοτζέζων, άγγλων και συναφών βορείων.
κοίτα και τους κλέφτες κι αρματωλούς ή αμαρτωλούς δικούς μας.
κοίτα και τον πλουσιότερο αμερικάνο στον κόσμο: που έλεγε στην αρχή: 'κλέψτε μας, κλέψτε μας', πήρανε όλοι τα συστηματάκια του, και μετά είπε: πληρώστε μας τώρα, πληρώστε μας. πώς τον λέγανε το ξέχασα, και κάνει και του κόσμου τις φιλανθρωπίες.
θέλω κι άλλα να γράψω αλλά η ώρα πέρασε, και πρέπει να τρέξω...
φιλιά σε όλους
ε-ψιλόν (ο τόνος στη λήγουσα λόγω της γαλλικής παιδείας μου)
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Παρ Μάιος 19, 2006 9:16 am

να πάρει η ευχή! μάλλον λάθος έκανα! είπα 'σιτεμένη' κι ο μύθος λάκησε!
όχι καλέ μου μύθε, αστεία το είπα! σε παρακαλώ, συνέχισε την ιστορία σου! στα 23 μου είμαι (ακόμη), και αγωνιώ για τη συνέχεια!
την καλημέρα μου (σκέτη, με δυο φουσκάλες)!
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο ποίηση σχολιασμός

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

cron