ποίηση σχολιασμός

κάππα ελένη

σχολιασμός και γνώμες για την ποίηση που "ζει" στο e-misSOS

Δημοσίευσηαπό baobab » Πέμ Μάιος 04, 2006 6:32 pm

Επέστρεψες Ε? Welcome back που λένε και στην Αγγλετέρα! Τελικά μήπως έκανες σκωληκοειδήτη (πώς γράφεται αυτή η απίστευτη λέξη???)? Μήπως ήταν μία συνομωσία των δυνάμεων του new age για να αφαιρέσουν τον σκώληκα της αμφισβήτησης και της δημιουργίας από μέσα σου και να αποδυναμώσουν το αντίπαλο κίνημα της ενσυνείδητα βλακώδους αντίστασης στην επιβολή της ομοιομορφίας του οποίου ηγείται μία γνωστή άγνωστη μάγισσα (δεν την ξέρεις θα στη γνωρίσω!) με σκουποκάλαμο?
Σιδερένια!!! (ε καλά ντε μη βρίζεις μια ευχή ήταν δεν σε παρηγορήσαμε κιόλας...)
Υμέτερο,
baobab
έτσι κι αλλιώς λάθος στροφή πήραμε και σε λάθος κόσμο βρεθήκαμε... βοήθειά μας
baobab
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 28
Εγγραφή: Πέμ Απρ 20, 2006 12:33 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Παρ Μάιος 05, 2006 6:23 am

ρε συ δεντράκι, μήπως είσαι ο βέλτσος;


επειδή όταν είμουνα μικρή βρωμάγανε τα πόδια μου (είναι το σύνδρομο με την επιστημονική του ορολογία "σύνδρομο του φιλγκουτ"" ή, πιο απλά: 'ραδιοφ-ονικό σύνδρομο'), παρήστανα το διανοούμενο έψιλον, κοπάναγα παντού δασείες και οι γονείς μου, για να εξευμενίσουν το κακό με βάφτισαν ελένη, μα εγώ συνέχιζα ακάθεκτη, μέχρι τα 24 μου, που κάποιος χορηγός ανθρώπων που υπέφεραν από το σύνδρομο φιλγκουτ, με ανέλαβε να γράψω ένα πόνημα με τίτλο 'πώς νιώθετε όταν γράφετε μ-λ-κ- ίες'. εκεί διέπρεψα! στο τέλος ο χορηγός μου μου έκανε δώρο ένα μπουκέτο χαμομηλάκια. αυτό ήταν!
από τότε έχω αποδεχτεί τη μοίρα των ανθρώπων με άικιού στο ύψος του αφεψήματος (έχει και ωραίο χρώμα), που με νοσταλγία κοιτάζει τον καπνό που βγάζει το αφέψημα... φούμαρα...
ευεργετικά φούμαρα...
να μπορείς να γράφεις...
και όχι μόνο!
να σε υποφέρουν και οι άλλοι!
ναι ρε παιδιά, ωραία είναι! ό,τι και να γράφω είναι σαν να δίνω αέρα στο μυαλό μου! σαν να το ανοίγω! ξέρω, κι αυτό βρωμάει, αλλά εδώ είμαστε σε απόσταση!
καλημέρα! ζέστη σήμερα! (είναι γιατί έχω ανάψει καλοριφέρ και κυκλοφορώ με το ανοράκ μου μέσα στο σπίτι)! αχ, στο ερημικό τοπίο της αφρικανικής στέπας όπου ζω, θέλω τόσο να συναντήσω ένα δέντρο, ας πούμε ένα μπαομπάμπ... λίγη σκιά βρε παιδί μου, να ξαποστάσω!



:oops: σόρυ για τις σαχλαμάρες, μα είχα ανάγκη για εκτόνωση...)
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό Aiolos_m » Παρ Μάιος 05, 2006 11:48 pm

Λες:

Εγώ,
Γη γενής.
Γυναίκα.
Κι εσύ όρθιος σ' ένα βουνό με πάθη, σπαθιά, ακόντια σκουριασμένα, παλιά πλαστικά, τσιπάκια για πέταμα, πάνω τους χτίζεις το σπίτι σου, με παίρνεις, μου γενάς παιδιά, μου λες: είδες;
Και δε βλέπω πια τίποτα, μου λες: κοίτα, και μου δείχνεις αίμα, μου λες: άκου, άκου...

Τίποτα δε ζει πια μέσα μου. Τα πήρες όλα.


Γιατί αυτό στις πρώτες ματιές του αναγνώστη; Τι παραπάνω έχει;
Λες κι ο κόσμος τα κανόνισε να γλυτώνει ο λύκος...
http://aiolos-m.blogspot.com
Aiolos_m
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 35
Εγγραφή: Σάβ Απρ 29, 2006 10:15 am

Δημοσίευσηαπό Aiolos_m » Σάβ Μάιος 06, 2006 12:06 am

Αγόρασα που λες την ψυχή σου γραμμένή σε μια συστάδα χαρτιών. Και είμαι στο δρόμο για τη γνώση. Μα, κάτι παράξενο σε αυτό το τρένο: δεν έχει αφιερώσει ούτε μία στάση σε κάποιον θνητό του επιβάτη. Γιατί;
Λες κι ο κόσμος τα κανόνισε να γλυτώνει ο λύκος...
http://aiolos-m.blogspot.com
Aiolos_m
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 35
Εγγραφή: Σάβ Απρ 29, 2006 10:15 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Σάβ Μάιος 06, 2006 8:41 pm

η ιστορία αυτών των χαρτιών είναι η εξής:
στο τέλος εγώ διάλεξα, από όλα όσα έχω γράψει μέχρι σήμερα, μια σειρά με 60 κείμενα, βάσει τριών ουσιαστικά κατευθηντήριων γραμμών: η γραφή, ο έρωτας, τα πρόσωπα. κάπως έτσι.
απ' αυτά τα εξήντα, ο άρης μαραγκόπουλος επέλεξε όσα είναι μέσα, δηλαδή 45 νομίζω κείμενα, τα έβαλε με τη σειρά που εκείνος βρήκε, στα περισσότερα έδωσε και τίτλο, σε μερικά ΄βρήκα εγώ ένα τυχαίο τίτλο (σπάνια ο τίτλος είναι μαζί με το ποίημα, γεννιέται δηλαδή μαζί, εξ ανάγκης έβαλα κι εγώ τίτλους στα υπόλοιπα). δεν είδα ούτε δοκίμια, ούτε οπισθόφυλλο. είδα το τέλος. κατευθείαν. μια δευτέρα πήγα και το είδα στον εκδοτικό οίκο. φεύγοντας ένιωσα ότι είχα γεράσει τόσο πολύ, που δυο άνθρωποι μου έδωσαν -για πρώτη φορά- τη θέση τους στο λεωφορείο.

το οπισθόφυλλο το διάλεξε επίσης ο άρης μαραγκόπουλος, υπεύθυνος στη σειρά λογοτεχνίας στα ελληνικά γράμματα. ας είναι καλά. όταν το είδα, ντράπηκα. γενικά ντράπηκα όταν είδα το βιβλίο. στεναχωρήθηκα, όπως μια μάνα, που φεύγουν τα παιδιά της μετανάστες.

αρκετοί είναι οι γνωστοί που θεωρούν ότι είναι η ζωή μου εκεί μέσα.΄λέτε να ε΄χουν δίκιο;
εγώ δε θέλω να ξερω. θέλω να τραγουδάω μόνο, να σφυρίζω στον αέρα, που λέει κι ένα τραγούδι. καμμιά αναφορά σε ζωντανό εκεί μέσα. το λάθος τρένο είναι τίτλος που βρήκε επίσης ο φίλος μου άρης,. από το κείμενο που έβαλε τελευταίο. μερικά από τα κείμενα είναι μονόλογοι με κάποιον, όχι πάντοτε τον ίδιον, άλλοι είναι μονόλογοι με τον εαυτό μου, αυτό το κομμάτι είναι το πιο σαρκαστικό και γι' αυτό το πιο τραγικό. άλλοι είναι διάλογος με το σύμπαν, κι εκεί η μοναξιά είναι λαμπερή σαν το πιο απίστευτα λαμπρό διαμάντι.
λάθος τρένο. χωρίς στάσεις, χωρίς επιβάτες, μονάχα με ζωντανές ανάσες από λάθος χέρια.
μονάχα να μην ξέρεις και να κλείνεις τα μάτια. όταν περάσεις απέναντι, λες: ένα ξέρω και πάλι, πως και πάλι δεν ξέρω τίποτα. μακάρι να είμουνα ωστόσο λίγο πιο σοφός, σ' αυτή την όχθη... σ'αυτό το πέρασμα... σ'αυτή την ταχύτητα. τραχιά τα λόγια για ένα σκληρό τίποτα.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό Aiolos_m » Κυρ Μάιος 07, 2006 11:42 am

Kαλά τα λες. Αληθινά.
Αν ήμουν ή αν βρεθώ ποτέ στη θέση σου δεν ξέρω αν θα μπορούσα να μιλήσω με τόση άνεση για τα δικά μου τα παιδιά. Γενικώς εγώ δεν μιλώ πολύ για το οτι γράφω, ίσως γι' αυτό να έχω καταφύγει να τα "εκθέσω" στον χώρο του διαδικτύου. Εξάλλου και με ποιόν να μιλήσω; Μείναν λίγοι που τους ενδιαφέρει να κοιτάξουν και λίγο, όχι προς τη μεριά σου αλλά προς τις αλήθειες σου, προς τον Αίολο.
Τέλοσπαντων, είναι και πρωί.
Έστειλα κάτι (αν σου πω ότι δε θυμάμαι κιόλας) στον Θανάση τον φαντάρο για το μισσος. Αλλά δεν εχουν ανέβει ακόμα. Πότε περίπου ανεβαίνουν;
Λες κι ο κόσμος τα κανόνισε να γλυτώνει ο λύκος...
http://aiolos-m.blogspot.com
Aiolos_m
junior member
 
Δημοσιεύσεις: 35
Εγγραφή: Σάβ Απρ 29, 2006 10:15 am

Δημοσίευσηαπό epsilon » Κυρ Μάιος 07, 2006 3:01 pm

συνήθως αργούν κάπως. θυμάμαι όταν πρωτοήρθα στο μισσοσ, κανα μήνα... κάτι τέτοιο θυμάμαι. και την άλλη φορά το ίδιο ή και παραπάνω. τα περιμένουμε!
φαντάρος θαν τέλος, αλλά πού είναι;
πού είσαι θανάση; :lol:
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό kanenas » Κυρ Μάιος 07, 2006 6:38 pm

ξέρεις τόσα πολλά και όμως ήσουν τόσο απόλυτη......σου έλεγα, 'πάρε μαζί σου ένα καλάμι', τίποτα εσύ.....με αποτέλεσμα να πας εκεί και να σε ταλαιπωρήσουν....και να μην έχεις έστω ένα καλάμι να τους κυνηγήσεις βρε έψιλον.....
'βρε πάρε ένα καλάμι μαζί, θα το μετανιώσεις', εκεί εσύ, ΣΤΟ ΥΨΟΣ ΣΟΥ!!!
ε, αν δεν είναι καλάμι αυτό, τότε τι είναι;

λολολολ

αστειεύομαι


Πάντως ρε έψιλον, μιλάς τόσες μέρες για εκδόσεις και έχεις μία χαρά...

και το ερώτημα είναι,
μετά από την έκδοση, τι υπάρχει; τι γίνονται τα ποιήματα;
τι έγιναν αυτά που δεν είδαν το φως; ζητάνε τροφή ή όχι;
γιατί κατά κάποιον τρόπο για φαί μιλάμε.....τούτο εστί το σώμα μου...

κι εν τέλει ποιά είσαι τώρα; τα ποιήματα που βγήκαν ή τα άλλα;

πες μας δηλαδή τι έγιναν τα ποιήματα στη ζωή σου.

γιατί έχω την εντύπωση ότι έχεις γίνει μία ξένη.

Διάβασα τα ποιήματά σου και δε σ'αναγνώρισα. Είπα δεν είναι η έψιλον αυτή, τόσα χρόνια μας έκανε πλάκα. Και να σου πω την αλήθεια, απ'όλο το βιβλίο μόνο ένας στίχος μου άρεσε. Το διάβασα στα πεταχτά βέβαια, αλλά έχω διαβάσει πολλά ποιήματά σου, πάρα πολλά και λέω πως δε μ'άρεσε σε σχέση με αυτό που ήξερα και μου άρεσε.

Εσύ, είσαι ευχαριστημένη; γιατί εγώ δεν είμαι.

Δε σας ξέρω έψιλον. Γίνατε μία ξένη.

Για πείτε.

(βέβαια χαίρομαι που κατάφερες και έβγαλες βιβλίο και καταλαβαίνω τη χαρά σου....και τη συμμερίζομαι....αλλά δεν παύει, στα μάτια μου, αυτό το βιβλίο να παρουσιάζει μια ξένη.....άλλη ήξερα κι όχι αυτή την έψιλον...εσύ είσαι αυτή που βγήκε; αυτή είναι τα ποιήματά σου ή προδόθηκαν?)

(ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΠΡΟΔΟΘΗΚΕΣ ΕΧΩ ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΚΡΑΥΓΗ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΩ)

(λολολ την αποσυντόνισα τώρα, θα βγει και θα τα μασάει)


πες μας ρε έψιλον για αυτά που έχασες....αυτά πρέπει να εντοπίσουμε

εκτός κι αν κέρδισες σε όλα τα σημεία και χάσαμε μονάχα εμείς

(στο ξαναλέω, δε θέλω να σε στενοχωρήσω, η συζήτηση αυτή ξεκινάει μετά την όποια χαρά της έκδοσης στην οποία είμαι μαζί σου-
ξέρεις άλλωστε τη γνώμη μου για τα ποιήματά σου)


με λίγα λόγια άφησες απέξω ποιηματάρες και έβαλες....τι να πω
δε σε ήξερε κανείς και τώρα δε σε ξέρω ούτε εγώ, έτσι νιώθω.

Έπεσε ή δεν έπεσε κουτσούρεμα;
και δε μιλάω για διαλογή και επιλογή ποιημάτων γενικά...

(τέλος πάντων μη δίνεις και πολλή σημασία, μια ζωή υπερβολικός γίνομαι. μην ξεγλιστρήσεις όμως!.. απάντησε)
kanenas
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 592
Εγγραφή: Πέμ Ιούλ 29, 2004 8:17 pm

Δημοσίευσηαπό epsilon » Κυρ Μάιος 07, 2006 8:01 pm

kanenas έγραψε:ξέρεις τόσα πολλά και όμως ήσουν τόσο απόλυτη......σου έλεγα, 'πάρε μαζί σου ένα καλάμι', τίποτα εσύ.....με αποτέλεσμα να πας εκεί και να σε ταλαιπωρήσουν....και να μην έχεις έστω ένα καλάμι να τους κυνηγήσεις βρε έψιλον.....
'βρε πάρε ένα καλάμι μαζί, θα το μετανιώσεις', εκεί εσύ, ΣΤΟ ΥΨΟΣ ΣΟΥ!!!
ε, αν δεν είναι καλάμι αυτό, τότε τι είναι;

λολολολ

αστειεύομαι


Πάντως ρε έψιλον, μιλάς τόσες μέρες για εκδόσεις και έχεις μία χαρά...

και το ερώτημα είναι,
μετά από την έκδοση, τι υπάρχει; τι γίνονται τα ποιήματα;
τι έγιναν αυτά που δεν είδαν το φως; ζητάνε τροφή ή όχι;
γιατί κατά κάποιον τρόπο για φαί μιλάμε.....τούτο εστί το σώμα μου...

κι εν τέλει ποιά είσαι τώρα; τα ποιήματα που βγήκαν ή τα άλλα;

πες μας δηλαδή τι έγιναν τα ποιήματα στη ζωή σου.

γιατί έχω την εντύπωση ότι έχεις γίνει μία ξένη.

Διάβασα τα ποιήματά σου και δε σ'αναγνώρισα. Είπα δεν είναι η έψιλον αυτή, τόσα χρόνια μας έκανε πλάκα. Και να σου πω την αλήθεια, απ'όλο το βιβλίο μόνο ένας στίχος μου άρεσε. Το διάβασα στα πεταχτά βέβαια, αλλά έχω διαβάσει πολλά ποιήματά σου, πάρα πολλά και λέω πως δε μ'άρεσε σε σχέση με αυτό που ήξερα και μου άρεσε.

Εσύ, είσαι ευχαριστημένη; γιατί εγώ δεν είμαι.

Δε σας ξέρω έψιλον. Γίνατε μία ξένη.

Για πείτε.

(βέβαια χαίρομαι που κατάφερες και έβγαλες βιβλίο και καταλαβαίνω τη χαρά σου....και τη συμμερίζομαι....αλλά δεν παύει, στα μάτια μου, αυτό το βιβλίο να παρουσιάζει μια ξένη.....άλλη ήξερα κι όχι αυτή την έψιλον...εσύ είσαι αυτή που βγήκε; αυτή είναι τα ποιήματά σου ή προδόθηκαν?)

(ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΠΡΟΔΟΘΗΚΕΣ ΕΧΩ ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΚΡΑΥΓΗ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΩ)

(λολολ την αποσυντόνισα τώρα, θα βγει και θα τα μασάει)


πες μας ρε έψιλον για αυτά που έχασες....αυτά πρέπει να εντοπίσουμε

εκτός κι αν κέρδισες σε όλα τα σημεία και χάσαμε μονάχα εμείς

(στο ξαναλέω, δε θέλω να σε στενοχωρήσω, η συζήτηση αυτή ξεκινάει μετά την όποια χαρά της έκδοσης στην οποία είμαι μαζί σου-
ξέρεις άλλωστε τη γνώμη μου για τα ποιήματά σου)


με λίγα λόγια άφησες απέξω ποιηματάρες και έβαλες....τι να πω
δε σε ήξερε κανείς και τώρα δε σε ξέρω ούτε εγώ, έτσι νιώθω.

Έπεσε ή δεν έπεσε κουτσούρεμα;
και δε μιλάω για διαλογή και επιλογή ποιημάτων γενικά...

(τέλος πάντων μη δίνεις και πολλή σημασία, μια ζωή υπερβολικός γίνομαι. μην ξεγλιστρήσεις όμως!.. απάντησε)


να μην ξεγλιστρήσω, ν' απαντήσω.
πού; ε, οι απαντήσεις χρειάζονται ερωτήσεις. οπότε θα πάρω όλες σου τις προτάσεις με ερωτηματικά για να απαντήσω.
αρχίζω.

, αν δεν είναι καλάμι αυτό, τότε τι είναι;" εδώ η ερώτηση είναι ρητορική. εσύ λες ότι αυτό είναι καλάμι. κι εγώ πάω πάσο. άρα, δε θες απάντηση σ' αυτή την ερώτηση.

και το ερώτημα είναι,
μετά από την έκδοση, τι υπάρχει; τι γίνονται τα ποιήματα;
τι έγιναν αυτά που δεν είδαν το φως; ζητάνε τροφή ή όχι;
γιατί κατά κάποιον τρόπο για φαί μιλάμε.....τούτο εστί το σώμα μου...

κι εν τέλει ποιά είσαι τώρα; τα ποιήματα που βγήκαν ή τα άλλα;

μετά από την έκδοση τι υπάρχει;
μετά την έκδοση υπάρχει η δημοσιότητα. ναι, αυτή. η δημοσιότητα που σημαίνει ταυτόχρονα δύο πράγματα: Α. 'τι μαλακίες γράφει αυτή' Β. 'τα διαβάζω κ μ' αρέσουν, για κάποιους λόγους', μπορεί να λέει κάποιος άλλος. προσωπικά νιώθω σαν παιδάκι που έγραψε μέτριο διαγώνισμα, όσο κι αν ήθελε να είχε ένα καλάμι και να έγραφε καλύτερα :wink:

τι γίνονται τα ποιήματα;
απάντηση: δέν ξέρω. ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ. ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ ΚΑΠΟΥ, ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΕΡΙΚΩΝ, ΙΣΩΣ ΣΤΗ ΣΚΕΨΗ, ΙΣΩΣ ΣΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ, Η, ΑΠΛΩΣ, ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ ΓΙΑ ΠΟΛΤΟΠΟΙΗΣΗ. Μπορεί πράγματι να πάνε για πολτοποίηση. ίσως αυτό να σημαίνει πως έζησαν, μια περιπέτεια, μαζί μου, μαζί σου, μαζί μας όλονών εδώ, και τώρα μπορεί να πέθαναν. είναι όμως κι ένα άλλο. θέλουν να πατρευτούν και να κάνουν παιδιά. το υποψιάζομαι. τα ποιήματα παντρεύονται αντιδράσεις, κυοφορούν με παράξενο τρόπο... οπότε η πραγματική απάντηση είναι: υποπτεύομαι. δε γνωρίζω και δε με νοιάζει.εγώ γέρασα, το είπα δημόσια όταν τα είδα. αλλά εσύ δεν κατάλαβες. το εξέλαβες μόνο σα χαρά. οκ.
ζητάνε τροφή αυτά που ειδαν το φως. είναι σαρκοβόρα. αυτά θα κάνουν παιδιά.
τα άλλα είναι πιο ταπεινά. αυτά που δεν είδαν το φως είναι στο σκοτάδι, δηλαδή είναι ελεύθερα. ακόμη μπορεί να διαλέγονται μεταξύ τους, ή να μην έχουν ολοκληρώσει την προφητεία τους. οι πρώτοι σκαπανείς τους έδειξαν άτεγκτα το δρόμο.
μπορεί να μη βγουν ποτ΄΄ε, να μην υπάρξει συνέχεια. όμως δεν έχω αυτό με το μυαλό μου. εκτέθηκα και τώρα δε με πολυνιάζει. για τίποτα. νιώθω πιο σίγουρη από ποτέ. σίγουρη πως δεν αξίζει τον κόπο να περιμένεις πολλά από τη ζωή. είναι μικρή. πού και πού κανένα σφηνάκι.
:wink:

ναι, όχι, κλπ, αν εγώ είμαι μια ξένη ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ. η αγάπη δεν αποξενώνει τους ανθρώπους, αντίθετα. η έκδοση, αν είναι προδοσία, τους αποξενώνει. εγώ δεν πρόδωσα κανέναν άλλον εκτός από ίσως τον υποτυθέμενο εαυτό μου, μα και πάλι, δε νομίζω. ναι, δε νομίζω. τον εξέθεσα, ναι, γιατί πολλοί νομίζουν πως τα ποιήματα κι ο ποιητής πάνε πακέτο. ε λοιπόν, να ξέρεις, δεν πάνε πακέτο.

Εσύ, είσαι ευχαριστημένη;
απάντησα τόσες φορές. δεν αξίζει να ξανααπαντησω. δε θέλω.

εσύ είσαι αυτή που βγήκε; αυτή είναι τα ποιήματά σου ή προδόθηκαν?
δεν ξέρω αν είμαι εγώ. πάντως είναι κείμενα δικά μου.

κουτσούρεμα δεν έπεσε.
μιλάς για χαρά όμως, κανένα, χωρίς να ξέρεις τι λες. σόρυ, αλλά επειδή μιλάς για δική μου χαρά, νομίζω ότι μπορώ να το πω.

αν ζω, όπως εύχομαι όλοι μας, θα βγάλω κι άλλα ποιήματα στη φόρα. ίσως.
όχι στη βία.
epsilon
e-missos master
 
Δημοσιεύσεις: 3331
Εγγραφή: Δευτ Δεκ 02, 2002 12:40 am

Δημοσίευσηαπό kanenas » Κυρ Μάιος 07, 2006 10:36 pm

πιο πολύ απ'όσα έγραψες μου άρεσε η πολτοποίηση.

σε βλέπω χαρούμενη και πάνω στη χαρά σου τυχαίνει να μιλάς για εκδόσεις. συμπεραίνω -ίσως αφελώς μα το συμπεραίνω- πως απαλλάχτηκες από ένα βάρος που συνήθως δημιουργείται από πράγματα που δε βγαίνουν από μέσα μας, και αυτό μάλλον οφείλεται στο βιβλίο που έβγαλες. αυτή η χαρά δε θα έπρεπε να είναι μεμπτή, ή μήπως θα έπρεπε; και το ότι γέρασες ξαφνικά όταν είδες το βιβλίο έτοιμο, μήπως δεν ήταν επειδή αυτή η ιστορία μέσα σου (όπως και στον καθένα), πήρε ένα τέλος; μπορεί να αισθάνεσαι ξαφνικά πως γερνάς πολλά χρόνια, αλλά αυτό δε σημαίνει πως δεν υπάρχει και χαρά.

εσύ δεν ένιωσες καμία τέτοια χαρά;

γιατί το παρουσιάζεις σα να σε προσβάλλω; (εκτός κι αν κάνω λάθος).

εν τέλει τι σου είπα; κάτι απλό:
ότι όλα σου τα γραπτά κάνουν εσένα, αν σε πάρω μόνο από τα γραπτά.
κι ότι αυτό που βγήκε, είχε ένα πρόσωπο για σένα που δεν το αναγνώρισα.

ο πυρήνας δηλαδή του προσώπου που γνώρισα -του προσώπου που έγραψε τα ποιήματα και όχι εσύ- δεν υπήρχε αυτούσιος στο βιβλίο που έβγαλες.

προσωπική άποψη είναι αυτή, και μάλιστα μπορεί να είναι βιαστική, επιπόλαιη, γραμμένη με τρόπο που να σε απωθήσει, αλλά πάντως είναι άποψη και την υπερασπίζομαι...

ο πυρήνας αυτός δεν υπήρχε σε σημείο που ακόμα κι αν δεν ήξερα πως το βιβλίο είναι δικό σου, να μπορούσα να αναγνωρίσω πως πρόκειται για τον ίδιο άνθρωπο - σε σχέση με τη σύνταξη εκείνου του κόσμου που μέσα του θα βρω μόνο εσένα. Δε σε βλέπω, βλέπω μονάχα τον κόσμο που στήνεις γύρω μου, κι αν είναι αυτός που γνωρίζω, ξέρω πως μόνο εσύ είσαι εκεί μέσα. Κατ'αυτόν τον τρόπο οι λέξεις είναι το σώμα σου, γράφοντας ανθίζεις κόσμους κατά το η ποίησις είναι ανάπτυξις στίλβοντος ποδηλάτου ή δεν ξέρω κι εγώ πως.
Είδα μόνο περιτύλιγμα.

Αυτό όμως δε σημαίνει ότι άλλοι δε θα βρουν τον πυρήνα ενός άλλου εκεί μέσα. Σου μιλάω για αυτό που ξέρω εγώ.

Ξαναλέω ότι το διάβασα στα πεταχτά...

Καλό βράδυ (σου είπα κάτι και με άρπαξες από τα μαλλιά)...
kanenas
senior member
 
Δημοσιεύσεις: 592
Εγγραφή: Πέμ Ιούλ 29, 2004 8:17 pm

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο ποίηση σχολιασμός

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης

cron