Big Brother

Στο δωμάτιο της σιωπής σου, στον ύμνο της ζωής σου,
στο σήμερα της μέρας σου, στο όνειρο της νύχτας σου
στα μάτια που αγάπησες, στα χέρια που σε πλήγωσαν
στο νόημα του πόθου σου, στην απελπισία της Στο δωμάτιο της σιωπής σου, στον ύμνο της ζωής σου,
στο σήμερα της μέρας σου, στο όνειρο της νύχτας σου
στα μάτια που αγάπησες, στα χέρια που σε πλήγωσαν
στο νόημα του πόθου σου, στην απελπισία της ψυχής σου.

Στα ιδανικά του παγωμένου κορμιού σου, στη μοναξιά των εξομολογήσεών σου
στην δίψα της καρδιάς σου, στο τρέμουλο των χεριών σου,
στα πάντα που σου πρόσφεραν γαλήνη και σ' αυτά που σε αναστάτωναν
σε όλα όσα ήθελες να γίνεις και στα άλλα που σε στοιχειώνουν ακόμα.

Στο όνειρο της ευτυχίας, στη θηλιά της φιλοδοξίας σου
στα όπλα σου που στράφηκαν στο μέτωπό σου
στη λάμψη του φεγγαριού που σε τύφλωσε και
στο σκοτάδι της νύχτας που σε αιχμαλώτισε.

Στην ελευθερία της σκέψης σου, στην σκλαβιά της αγάπης σου
στην μέθη των αισθήσεών σου, στη νωθρότητα των κινήσεών σου
στην αξιοπιστία των λόγων σου και στην αναξιότητα των πράξεών σου
στην ιδιοφυΐα που σε πνίγει και στην αφέλεια που την κυνηγάς.

Στον τρόπο που διαλέγεις να πεις όχι και σε εκείνον που δέχεσαι τον πόνο
στη μόνη φίλη σου, τη λήθη, και στον μοναδικό εχθρό σου, τη λήθη
Στο καλντερίμι της χαράς που πάντα το αναζητάς και στη λεωφόρο της λύπης
που ψάχνει να σε βρει

Παντού όπου βρέθηκες, με όποιον αισθάνθηκες, σε όποιον μίλησες,
όπως και να φέρθηκες, ό,τι και να ζήτησες, όποτε και αν έζησες,
εγώ σε παρακολουθούσα

Παρακολουθούσα κάθε σου κίνηση, κάθε σημάδι που έδινες για να αποδείξεις
στον εαυτό σου ότι ζούσες εγώ σε παρακολουθούσα και έγινα μάρτυρας
της σύντομης ζωής σου εγώ γέλασα με την αφέλειά σου και έκλαψα με την
τρομακτική έλλειψη πραγματικότητας που χαρακτήριζε το χρόνο σου στον κόσμο αυτό

Ήμουν παρατηρητής σε όλες τις φάσεις που εσύ πίστευες ότι ήσουν μόνη και ταυτό-
χρονα μοναδική .Ήμουν παρατηρητής κάθε διαστροφικής σκέψης σου κάθε \"θεοσε-βούμενης\" πράξης σου. Έκρινα όλες τις ανομίες σου, έκρινα εσένα κάθε φορά που άφηνες \"χρυσές ευκαιρίες\", κάθε φορά που απέρριψες προτάσεις ζωής.

Ήμουν εγώ που θέλησα να κλαις λίγο παραπάνω και να γελάς λιγότερο
ήμουν εγώ που ζήτησα να γίνεις αλλιώτικη
εγώ που έκανα όλες τις νύχτες σου θολές, νοσταλγικές, γεμάτες βροχές από δάκρυα
άδειες από τέλειες στιγμές άπιαστης ευτυχίας

Με κατάλαβες πιστεύω. Όχι; Μα πώς; Χα,δεν πειράζει. Θα συνεχίζω να σε παρα-
κολουθώ μέχρι τελικά να γίνεις και συ ένας παρατηρητής της ζωής κάποιου άλλου
Μόνο έτσι θα συνεχιστεί το έργο του θεού τους μόνο έτσι θα καταφέρεις να αποδιώ-
ξεις όποιο σημάδι ζωής έχεις δει και να γεμίσεις τη σκέψη σου μόνο με τη ζωή των
άλλων έχεις λοιπόν μέλλον ακόμα

------------------------------------------------------------------------------

~~~ σχολιασμός και γνώμες για την ποίηση της ισμήνης θωμαδέα ~~~

------------------------------------------------------------------------------

Ποιοί είναι online

Έχουμε 14 επισκέπτες συνδεδεμένους