άτιτλο 7

Ανυπεράσπιστε μικρέ φτερωτέ θεέ
Εξόριστε από των θαυμάτων την Εδέμ
Καταδικασμένε στης φαυλότητας τη γη
Του ψεύδους και της ίντριγκας
ʼνοιξε τα πληγωμένα σου φτερά
Πέταξε πάνω απ΄ των ανθρώπων τα κεφάλια
Κι άσε το αίμα στα μάτια τους να στάξει
Κόκκινες θάλασσες να γένουν
Ανταριασμένες από ενοχές Ανυπεράσπιστε μικρέ φτερωτέ θεέ
Εξόριστε από των θαυμάτων την Εδέμ
Καταδικασμένε στης φαυλότητας τη γη
Του ψεύδους και της ίντριγκας
ʼνοιξε τα πληγωμένα σου φτερά
Πέταξε πάνω απ΄ των ανθρώπων τα κεφάλια
Κι άσε το αίμα στα μάτια τους να στάξει
Κόκκινες θάλασσες να γένουν
Ανταριασμένες από ενοχές και τύψεις
Ίσως για τις πληγές που αιώνια σου ανοίγουν
Έχει το αίμα σου γενεί θυσία του πάθους
Στο βωμό τον ακόρεστο
Κι έτσι θα συνεχίζει μάλλον μέχρι όλοι
Σα θεό να σ΄ αναγνωρίσουν

------------------------------------------------------------------------------

~~~ σχολιασμός και γνώμες για την ποίηση του τάκη λάτση ~~~

------------------------------------------------------------------------------

Ποιοί είναι online

Έχουμε 32 επισκέπτες συνδεδεμένους